در اقتصاد معیشتی ماندهایم
محمد صادق جنان صفت سردبیر ساعت ۲۴ در روزنامه جهان صنعت نوشت: اقتصاد معیشتی کمترین سطح از زندگی مادی برای هر جامعهای در دنیای امروز به حساب میآید. در این اقتصاد مقامهای ادارهکننده کشور به جایی میرسند که همه فکر و کارشان آمادهسازی برای رساندن برخی مواد غذایی ویژه برای شهروندان کشور است.
شرایط ایران امروز به دلایل گوناگون به گونهای شدهکه مقامهای دولتی همه کارشان این شده که چند قلم کالای اساسی به مردم برسد و ابایی ندارند بگویند کارگروه «تضمین امنیت غذایی و بهبود معیشت مردم» تاسیس شده است.
براساس خبرهای منتشر شده هفتمین نشست این کارگروه با حضور تیم اقتصادی دولت، نماینده اتاق اصناف وسازمان تعزیرات اقتصادی در بانک مرکزی تشکیل شده است. گزارشهای منتشر شده نشان میدهد این کارگروه هر روز با مشارکت وزیر اقتصاد، وزیر صنعت معدن و تجارت، وزیر جهاد کشاورزی، وزیر راه و شهرسازی و نمایندگان نهادهای نظارتی تشکیل شده و به مسایل معیشت میپردازد.
برگزاری نشستهای روزانه این کارگروه تایید میکند که بقیه فعالیتهای اقتصادی اعضای دولت در اولویت بعدی قراردارند و تا روزی که وضعیت به ثبات برسد این نشست ها برگزار خواهد شد. با توجه به اینکه ریاست این کارگروه در اختیار رییس بانک مرکزی قرار گرفته و معاون اول که تا همین روزها ریاست مهمترین نهادهای اقتصادی را بر عهده داشت دیگر در آن جایی ندارد نشان میدهد تامین معیشت با مسایل ارزی و به ویژه نرخ ارزهای معتبر به شدت درهم تنیده شدهاند. واقعیت این است به هر دلیلی که باشد و به هر ترتیبی که باشد رها کردن مسایل اصلی اقتصاد و رسیدن به اقتصاد معیشتی در دنیایی که کشورها با شتاب از این مرحله عبور کردهاند پیامدهای نامساعدی برای کشور دارد. این وضعیت یعنی عقب ماندن از کشورهایی مثل ترکیه، عربستان و امارات در منطقه و کاهش قدرت چانهزنی ایران در دیگر مسایل که قدرت ایران را به شدت کاهش میدهد. این موقعیت ناجور اگر ادامه یابد یعنی اینکه باید قبول کنیم اقتصاد ایران در میان کشورهای ضعیف منطقه قرار خواهد گرفت و این با تاریخ و جغرافیای ایران سازگاری ندارد. به همین دلیل است که شهروندان و فعالان اقتصادی انتظار داشتند رییس دولت که پیش از این هر روز دو یا سه سخنرانی در نهادهای دولتی و عمومی انجام میداد روزانه با مردم حرف بزند و از وضعیت اقتصادی کشور خبر و گزارش دهد. اما رییس دولت تا جز یک بار این کار را نکرد. در حالی که شهروندانی که با امید به تغییر به او رای داده بودند از او انتظار داشتند کمی صریحتر و صمیمیتر با مردم سخن بگوید و آرامش نسبی به ذهنیتهای مظطرب ایرانیان را برگرداند اما این گونه نشد. رسیدن به اقتصاد معیشتی در روزگاری که حتی کشورهای بسیار تهیدست از آن عبور کردهاند در شان مردم این سرزمین نیست. چرا باید کشور در وضعیتی باشد که مردم نگران آینده باشند.