ارتباط مذاکره با دادن اورانیوم ایران به خارج

در این وضعیت اماعلی باقری» معاون سیاست خارجی دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی می‌گوید مسئولان ایرانی بنایی بر انتقال مواد غنی‌شده هسته‌ای به هیچ کشوری ندارند و مذاکرات اصلاً حول چنین امری نیست.مذاکرات اصلا حول چنین موضوعی نیست.  این داستان تازه در حالی نوشته می‌شود که رییس جمهوری ایالات متحد آمریکا پس از اینکه رخداد غم انگیز کشته شدن هزاران نفر درروزهای 18 و 19 خرداد پیام می‌داد که منتظر کمک باشید اما تا امروز کاری صورت نداده است.  از سوی دیگر او در همه روزهایی که جمهوری اسلامی را تهد ید می‌کرد حالا می‌گوید دنبال گفت و گو با نظام جمهوری اسلامی است.اما بازهم چند پهلو حرف می زند و کوشش می‌کند با فرستادن آدرس‌های صلح طلبانه بازهم به مقامهای ایرانی بگوید آماده تهدید جدی نظامی است. به نظر می‌رسد این بازی اما به جای عجیبی رسیده رسیده است. آیا به جایی می‌رسند این دونظم سیاسی. شمار کسانی که در پاسخ به این پرسش بزرگ به نقطه مطمئنی رسیده باشند بسیار اندک است. چرا چنین است؟ چون داستان بسیار بزرگ و مهمی مطرح شده است شده و معادله‌ای چند چند مجهوله است که معلوم‌های آن نیز روشن نیست.  اینکه داستان بزرگی ممکن است رخ دهد یعنی چه؟ یعنی اینکه ممکن است خاورمیانه به جنگ کشیده شود. یعنی اینکه شعله‌های جنگ تا آسمان برسدو ایران در کانون این نبرد بزرگ با قدرتمندترین ارتش دنیا تنها بماند.   حالا بالاخره مذاکره می‌شود؟

این هم چیزی است که کسی نمی داند. آمریکایی‌ها چیزهایی می‌خواهند که مقامهای سیاسی نظام می‌گویند قبول نمی کنیم. اگر داستان برهمین روال پیش برود مذاکره‌ای در کار نیست. جمهوری اسلامی در روی صحنه جوری حرف می زند که با استناد به آن‌ها نمی توان به مذاکره موثری که به نتیجه برسد اعتماد کرد. مذاکره یعنی داد و ستد. ایران چه دارد به آمریکایی بدهد؟