مردم مذاکره برای مذاکره نمی خواهند

باید گفت این دستور که بدون چون وچرا از سوی نهادهای بالاتر صادرشد اگرچه بسیار دیر اما هنوز می‌تواند راه بدبختی‌های بیشتر شهروندان بی پناه ایرانی را ببندد. همچنین باید یاد اور شد پیش از این نیزهمان کشورهای دوست مورد نظر پزشکیان دوستان ایران – اگر واقعا دوست باشند- خواستار گفت وگوی جمهوری اسلامی با آمریکا بودند که قبول نمی شد.   پرسش مهمی که باید از سوی کارشناسان و مدیران برروی میز بیاید این است که انگیزه پذیرش مذاکره پس از جنگ 12 روزه و اینکه احتمال حمله نظامی دوباره بالا رفته چیست؟  برخی باوردارند با توجه به تجربه‌های 20 سال گفت وگو و مذاکره‌های گوناگون دراین دوره می‌توان گمانه زنی بدبینانه داشتو گفت جمهوری اسلامی بازهم می‌خواهد داستان را کش داده و زمان بخرد و این انگیزه اصلی است. گروهی دیگر باوردارند صیانت از نظام جمهوری اسلامی به هرترتیب حتی گفت وگو با آمریکا انگیزه اصلی از پذیرش دورتازه مذاکرات است. این گروه می‌گویند نظام سیاسی می‌خواهد ازدل این گفت وگوها به دستاورد یادشده برسد.  برخی نیز باوردارند انگیزه اصلی برای پذیرش مذاکره ، شکنندگی ساختار سیاسی به دلیل ساختار به شدت ناتوان شده اقتصاد و کسب وکار و معیشت شهروندان است. این گروه می‌گویند نظام سیاسی نیک دریافته است دیگر نمی تواند فشار شرایط جنگ احتمالی را بردوش و کول شهروندانی بییندازد. این دیدگاه می‌گوید شهروندان ایرانی دیگر زوری برای نگهداری از بارفشار سیاسی و برای تاب اوری بیشتر ندارند و نادیده گرفتن این اصل مهم از سوی حکومت احتمال اقدامهای ناشناسش از سوی مردم را بیشتر خواهد کرد. . با توجه به اینکه نظام جمهوری اسلامی حالا و با توجه به مجموعه شرایط داخلی و خارجی که بخشهایی از توانایی ذهنی و مادی آن زایل شده دریافته است با انگیزه نخست یعنی مذاکره برای مذاکره و آماده نبودن برای دادن امتیازات بزرگ کاررا ادامه دهد. واقعیت این است که آمریکای تحت ریاست جمهوریخواهان و شخص دونالد ترامپ- درست یا نادرست- ارزیابی شان این است که جمهوری اسلامی بسیار تضعیف شده است و اگر بخواهند اقدامی کنند این شرایط برایشان بسیار مناسب استو به همین دلیل می‌شود از جمهوری اسلامی امتیاز گرفت.  از سوی دیگر بیاد توجه داشت صیانت از نظام جمهوری به هرقیمت و با هررفتار احتمالی اگرچه ناممکن نیست اما خواسته دشواری شده است.. آمریکایی‌ها تا همین جای کار توانسته‌اند برای اجماع سازی حقوقی و حتی نظامی گامهای بلندی بردارند. به این ترتیب انگیزه دوم نیز پایداری واستواری چندانی ندارد.   اما اگرمقامهای نظام جمهوری اسلامی به این نتیجه رسیدهاند که  ادامه وضعیت موجود می‌تواند آخرین ذخیره اعتماد از دست رفته شهروندان را نیز ناگهان بر باددهد و برای جلوگیری از رفتارهای ناشناس ایرانیان باید کاری کنند انگیزه درستی برگزیده‌اند.   ایرانیان خشمگین شده‌اند و چیزی برای از دست دادن ندارند و نان آوران خانواده‌ها دربرابر همسروفرزندان شرمنده شده‌اند و از حکومت انتظار دارند به این وضعیت پایان دهند.   با توجه به نکات یادشده یاد آوری این نکته بسیار با اهمیت ضرورت دارد: دوره مذاکره برای مذاکره پایان یافته و به لحاظ تئوری و عمل دیگر کاربردندارد. مردم نمی خواهند ببینند و بشنوند باردیگر مذاکره برای مذاکره است.