حقارت گازی ایران دربرابر روسیه

 واردات گاز از روسیه برای مصرف داخلی، علاوه بر اینکه تمرکز ما را از توسعه منابع برمی‌دارد؛ ایران را به روسیه وابسته می‌کند و در نتیجه، نفوذ روسیه بر تصمیمات ایران در حوزه انرژی، بیش از پیش خواهد شد.

به واسطه این قرارداد، ما از رقیب خود گاز می‌خریم و به روسیه کمک می‌کنیم. این یعنی ایران ضعیف‌تر می‌شود و به رقیب خود مجال می‌دهد که در صحنه بین‌المللی با قدرت بیشتری با ما رقابت کند!

منتقدین بیان می‌کنند که ایران خود زمانی صادرکننده گاز بوده و نقش مهمی در صحنه بین‌المللی انرژی بازی می‌کرده است، اما اکنون دومین دارنده ذخایر گاز دنیا به واردکننده تبدیل شده که بس جای تاسف دارد.

وزیر نفت نیز به این موضوع واکنش نشان داد و گفت: «از ابتدای پاییز تا الان ظرفیت تولید گاز کشور خوب بود و 28 بهمن 1404، رکورد کار در پارس جنوبی از ۷۲۷ میلیون متر مکعب عبور کرد اما ناترازی انرژی به گونه‌ای است که به دنبال واردات گاز از روسیه هستیم.»

هاشم اورعی در گفت‌وگو با «توسعه ایرانی»: اگر قرار باشد گازی از روسیه به ایران وارد شود، برای تامین کسری گاز در مصرف داخلی است. اما کسی هدف اصلی را مطرح نمی‌کند چرا که ما دومین دارنده ذخایر گاز جهانیم ولی نمی‌توانیم گاز کشور را تامین کنیم! که شاهدی بر ناکارآمدی مسئولین مربوطه در این بخش است.

رئیس اتحادیه انجمن‌های علمی انرژی در گفت‌وگو با «توسعه ایرانی»، درباره ارزیابی خود از قرارداد گازی ایران و روسیه، اظهار کرد: ماجرای واردات گاز روسیه مدت‌ها مطرح بوده است و همیشه عنوان شده و می‌شود که این امر برای صادرات مجدد است.

هاشم اورعی درباره دلایل خود برای رد این ادعا، مطرح کرد: اما باید پرسید ایران چه مزیتی نسبت به روسیه برای صادرات مجدد دارد؟ پاسخ اینست که هیچ مزیتی نسبت به روسیه برای صادرات مجدد نداریم. برای مثال اگر تنها روسیه در تحریم بود و ما مشمول تحریم‌ها نبودیم، می‌توانستیم گاز روسیه را برای صادرات مجدد به کار بگیریم اما اینطور نیست و ما هم در شرایط تحریمی هستیم.

او افزود: اگر تحریم را هم کنار بگذاریم، دلیل دومی که روسیه می‌توانست گاز خود را برای صادرات مجدد به ایران بفرستد، اینست که اکنون تمام خطوط و ظرفیت صادراتی گاز روسیه پر باشد و تنها ظرفیت صادراتی به ایران خالی باشد اما این شرایط هم برقرار نیست

زیرا هم ظرفیت صادراتی روسیه، به دلیل تحریم‌ها، تکمیل نیست و هم ایران ظرفیت صادراتی بزرگی ندارد. حتی مطرح شده است که ایران می‌تواند این گاز را به LPG یا گاز مایع تبدیل کند که اصلا امکانات تبدیل به گاز مایع را هم نداریم. در نتیجه این هم غیرمنطقی است و شدنی نیست.اورعی ادامه داد: اما کسی هدف اصلی را مطرح نمی‌کند چون به محض اینکه بگویند برای مصرف گاز داخل واردات انجام می‌دهیم، همه اعتراض می‌کنند که ما دومین دارنده ذخایر گاز جهانیم ولی نمی‌توانیم گاز خودمان را تامین کنیم. درحالی‌که این یک واقعیت و نشان‌دهنده ناکارآمدی مسئولین مربوطه در این بخش است.

رئیس انجمن‌های علمی انرژی: ما حساب‌وکتاب نمی‌کنیم و حکمرانی مطلوب نداریم و بدتر از همه، رانت و فساد باعث شده است که در برنامه‌ریزی‌های خود، همه‌چیز را مدنظر بگیریم غیر از منافع ملی! بسیار کار سختی! در حوزه مملکت‌داری است که دارنده دومین ذخایر گاز جهان، عرضه و توانایی تامین نیاز داخلی خود را نداشته باشد و دست گدایی به کشوری دراز کند که رقیب ما در صحنه بین‌المللی انرژی است

او با اشاره به ناگزیری ایران در تامین گاز از طریق واردات، درباره ناترازی گاز توضیح داد: تا ۱۴۲۰، فاصله بین تولید و مصرف ما زیادتر و زیادتر می‌شود و اینطور نیست که به سرمایه‌گذاری برای افزایش ظرفیت تولیدی امید داشته باشیم چراکه هیچ سرمایه‌گذاری انجام نشده و در واقع در بخش گاز، بدترین شرایط را در حامل‌های انرژی داریم و سال به سال کسری گاز ما بیشتر خواهد شد بنابراین واردات دیگر یک انتخاب نیست، بلکه اجبار است.

عرضه تامین گاز خود را نداشتیم!

تحلیلگر ارشد حوزه انرژی در پاسخ به این سوال که «چرا ایران از دومین دارنده ذخایر گاز دنیا به واردکننده گاز برای تامین ناترازی خود تبدیل شد؟»، بیان داشت: این قضیه کاملا مرتبط با ناکارآمدی مدیریتی است.

اورعی عنوان کرد: همه ادعا دارد که اکنون به دلیل تحریم‌ها، فاقد پول و فناوری هستیم اما باید دقت کرد که تمام این مسائل معلول و نتیجه کار خود ماست. حتی تحریم نیز از آسمان به سر ما نازل نشده است و خود معلول است. علت اصلی اینست که ما حساب‌وکتاب نمی‌کنیم و حکمرانی مطلوب نداریم و بدتر از همه، رانت و فساد باعث شده است که در برنامه‌ریزی‌های خود، همه‌چیز را مدنظر بگیریم غیر از منافع ملی!