جنگ ؛ مردم ایران و مردم آمریکا

از سوی دیگر در ادامه اعمال تحریم‌های اقتصادی همچنان پافشاری می‌کند. او اکنون در وضعیتی قرار دارد که باید کاری کند تا در آمریکا بگوید پیروز شده‌ام.

این موضوع وضعیت او را بیش‌از‌پیش سخت و سفت کرده و خواهد کرد. در برابر اما جمهوری اسلامی نیز دست‌کم روی صحنه نشان نمی‌دهد که از رجزخوانی‌های ترامپ ترس دارد. روزی نیست که امیران ارتش و سرداران سپاه پاسخ رجزخوانی‌های ترامپ را ندهند و ایستادگی خود را به رخ نکشند.

در چنین هنگامه‌ای که بزرگ‌ترین ناوشکن جهان که گفته می‌شود یک قلعه متحرک است مقام‌های جمهوری اسلامی باور دارند سلاحی دارند که می‌توانند با به‌کارگیری آن ناوشکن آمریکایی را غرق کنند. به این ترتیب است که نظامی‌های دو نظام سیاسی و مقام‌های سیاسی جمهوری اسلامی و آمریکا اسب خود را برای نبرد آخر احتمالی زین کرده و می‌خواهند پای‌شان را از ترمز ماشین جنگی برداشته و شاخ به شاخ شوند.

چیزی که اما دو نظام سیاسی را در این نقطه از هم جدا می‌کند این است که پیامدهای جنگ احتمالی بر مردم‌شان را چگونه توجیه خواهند کرد و شهروندان هر کشور با چه پیامدهایی روبه‌رو خواهند شد.

پیامدهایی که جنگ احتمالی بر مردم دو کشور خواهد گذاشت شوربختانه قابل مقایسه نیست. به این ترتیب که برخلاف مردم آمریکا که ‌هزاران فرسنگ از محل جنگ دور هستند شهروندان ایرانی در بطن جنگ قرار خواهند گرفت. اگر جنگ احتمالی آینده ابعاد گسترده‌تری از جنگ ۱۲روزه پیدا کند بدون تردید ایرانیان آسیب مادی و آسیب روحی- روانی بیشتری را تجربه خواهند کرد.

علاوه‌براین بررسی وضعیت اقتصاد کلان آمریکا و جمهوری اسلامی نشان می‌دهد شهروندان ایرانی در بدترین وضعیت حتی قبل از ۱۳۹۷ قرار دارند و اگر جنگ درگیرد روزگارشان هر روز سخت‌تر از روز پیش خواهد شد. شهروندان این سرزمین به‌ویژه کارگران و کارمندان و پیشه‌وران خرده‌پا همین امروز نیز در تنگنای سخت زندگی می‌کنند و جنگ می‌تواند این وضعیت را بدتر کند.

در حالی که شهروندان آمریکایی از این وضعیت دور هستند. بررسی‌های دیگر از جنبه‌های اجتماعی و فرهنگی و نیز مناسبات مردم دو کشور با دولت‌های‌شان و امکان انجام نظرسنجی در دو کشور نشان می‌دهد در جنگ احتمالی پیش‌رو بیشترین آسیب به ایرانیان خواهد رسید. آیا می‌شود کاری کرد؟ برخی باور دارند دو نظام سیاسی همه پل‌های آشتی و عبور از جنگ را پشت‌سر گذاشته‌اند و راهی جز جنگ باقی نمانده است.

گروهی دیگر اما باور دارند شاید چاره کار انعطاف‌پذیری از سوی هر دو طرف باشد و تا جایی که می‌شود باید منعطف بود و مردم را به دامان جنگ نینداخت. این روزها ایرانیان سرسام گرفته و هر آرزوی نهانی را برای آینده در دل و ذهن خود جای می‌دهند.