دولت چرا در گرفتن دلارها از تراستیها ناتوان است
یکم- عضو هیاتمدیره انجمن داروسازان ایران گفت: زمانی که بودجه سلامت و دارو کاهش پیدا میکند، طبیعی است که در همه بخشها با مشکل مواجه شویم. برای نمونه در سال۱۴۰۴ سازمان غذا و دارو بودجهای حدود ۱۸۰همت برای حوزه دارو اعلام کرد اما در نهایت این رقم به حدود ۸۵همت کاهش یافت، یعنی کمتر از نصف رقم پیشنهادی.
علاوه بر این همان ۸۵همت مصوب نیز بهموقع به صنعت پرداخت نشد و اکنون که در پایان سال قرار داریم حدود ۳۰درصد آن بودجه هنوز تخصیص نیافته است. به همین دلیل حالا تامین داروهای عمومی نیز مشکل پیدا کرده است.
دوم- در نشست بازرگانان که با حضور مدیر اداره تخصیص ارز بانک مرکزی برگزار شد، قرار بود آنها دغدغههای ارزی خود را با نماینده بانک مرکزی در میان بگذارند. حسین تاجیک، مدیر اداره تخصیص ارز بانک مرکزی در این نشست اعلام کرد که دولت مطالبات واردکنندگان کالاهای اساسی را به رسمیت شناخته و تا پایان سال آن را تعیینتکلیف خواهد کرد.
سوم- دبیر انجمن تولیدکنندگان و تامینکنندگان برنج ایران با اشاره به بدهی ۲/ ۱میلیارد یورویی واردکنندگان و مشکلات تخصیص ارز اعلام کرد که تعلل در تامین ارز و محدودیتهای وارداتی، بازار برنج را با کمبود و افزایش قیمت مواجه کرده است.
چهارم- خب منظور از ردیف کردن نمونههای بالا در مناسبات دولت و فعالان اقتصادی چیست؟ منظور این است که دولت با وصلهپینه کردن تخصیصها از دلارهایی که معلوم نیست به کشور وارد میشوند یا نه کارها را دشوار کرده و شهروندان را در تنگنا قرار داده است.
پنجم- خب دولت ندارد دیگر، چه باید کند؟ یک راه این است که اسم و رسم و میزان بدهی تراستیها را منتشر و حق شهروندان را از آنها بگیرد تا دستکم در این موارد راهها به بنبست نرسد. مگر میشود همینطوری ادامه داد؟