توپخانه کیهان باردیگر به سوی منتقدان داخل کشور

اینجاست که برخی در داخل جرات یافته و دم از «آتش بس» خواهند زد. این که «آتش بس در این شرایط، چرا خطرناک تر از ادامه جنگ است؟» را کمی جلوتر توضیح خواهیم داد. یکی از بزرگترین اشتباهات تاریخ 47 ساله ما، روشن نکردن تکلیف «اپوزیسیون» داخلی بوده است.

ما در کشور اپوزیسیون‌هایی داریم که در چارچوب قوانین نمی‌گنجند. نام «منتقد» را یدک می‌کشند اما آدرسی که می‌دهند به همان نقطه‌ای ختم می‌شود که ترامپ و نتانیاهو مشخص کرده‌اند.

به عبارتی، اپوزیسیون نظام داریم. همان‌هایی که می‌گفتند، باید تغییر پارادایم داد! این طیف، منشا دو صدایی، عامل این جنگ و بسیاری از گرفتاری‌هایی هستند که امروز درگیرشان هستیم.

پس از عبور از این شرایط حساس، نباید فرصت عرض اندام دوباره به این طیف داده شود که اگر داده شود، از دالان «آتش بس»، ایران عزیز را وارد جنگ‌هایی خواهند کرد که کوچکترین خروجی آن تجزیه کشورخواهد بود. همانطورکه پیش‌بینی شده بود، دشمن از آتش‌بس پس از جنگ 12 روزه نهایت بهره‌برداری را کرد و نتیجه آن شد تجاوز بی‌سابقه به کشور و شهادت رهبر عظیم‌الشان انقلاب و شماری از بهترین فرماندهان، سربازان فرزندان این خاکan. دشمن، هدف خود از این تجاوزگری را نیز رسما و با صدای بلند اعلام کرده و دیگر نمی‌توان گفت، به دنبال چیزی جز تجزیه و تحقیر ایران بزرگ و تحمیل یک مهره مثل آنچه در سوریه اتفاق افتاد است.

اظهارات و نوشته‌های ترامپ و نتانیاهو در این باره در دسترس است. بنابر این در چنین شرایطی، صحبت از آتش‌بس یعنی، تنفس دادن به دشمنی که نفسش را گرفته‌ایم.

این جنگ، جنگی است که در آن یک بار برای همیشه تکلیف رژیم صهیونیستی و حضور نظامیان آمریکایی در اطراف ایران مشخص خواهد شد. همینطور تکلیف کشورهایی که در منطقه تبدیل به خاک دشمن شده‌اند. بله! حتما خسارات و تلفات خواهد داشت اما قطعا به‌اندازه خسارات و تلفاتی که در جنگ‌های پی در پی بعد از آتش‌بس انتظارمان را می‌کشد نخواهد بود.  

جعفر بلوری - سرمقاله کیهان