بهترین موقعیت برای پایان جنگ

چیزی کهجنگ درجریان با نبرد 12 روزه تفاوت بنیادین دارد ورود تمام عیار امریکا به جنگ از یک سو حمله بدون درنگ جمهوری اسلامی به پایگاه‌های نظامی امریکا در منطقه ونیز هدف قراردادن تاسیسات نظامی و اقتصادی کشورهای متحد آمریکا به ویژه کشورهای امارات متحده عربی ، عربستان و بحرین و با شدت کمتر کشورهای عمان و قطر وکویت است.  جمهوری اسلامی و دوکشور در حال جنگ علاوه براینکه خبرها وگزارش‌های پرشماری از آسیب رساندن به یکدیگر در جبهه نظامی منتشر می‌کنند کوشش دارند روایت نخست درباره هررخداد را در انحصارگیرند. به همین دلیل است که شهروندان ایرانی با دقت به روایت هایی که درباره چگونگی و از ان مهمتر زمان پایان جنگ است علاقه نشان می‌دهند.   واقعیت این است که هردو سوی جنگ باوردارند می‌توانند دوره طولانی تری از جنگ را ادامه دهند و دیگری را به ناتوانی درادامه دراز مدت جنگ معرفی می‌کنند و به این ترتیب می‌خواهند دست بالاتر رادر روایت این بخش از جنگ داشته باشند. اما نکته بسیار با اهمیت این است که ادامه جنگ به هردوطرف فشار می‌اورد و هرسوی جنگ درباره دراز مدت بودن جنگ محدودیت‌های خود را دارند.  دونالد ترامپ و هواداران جنگ دردولت او از یک سوزیر فشار دموکراتها و از سوی دیگر زیر فشار مصرف کنندگان وهمچنین سهامداران شرکتها درداخلی فراردارند و از سوی دیگر نارضایتی کشورهای جهان ازافزایش قیمت انرژی نیز بر دوش ترامپ افتاده است.  در جمهوری اسلامی اما به دلیل اینکه دولت مقوله جنگ را یکسره در انحصار نظامی‌ها قرارداده ونیز سیاست ورزان خارج از قدرت نیز در برابر شرایط موجود چیزی نمی‌گویند ورسانه‌ها نیز در تعطیلی هستند ازاین ابعاد فشار اندگی در ظاهر به اداره کنندگان جنگ وارد می‌شود  با این همه اما به نظر نمی‌رسد ادامه جنگ با همین شرایط به ویژه اگر جنگ به سوی فرسایشی شدن پیش برود برای اداره کنندگان جنگ آسان باشد.  بازار کار پس از پایان تعطیلات نوروزی که معمولا تا 15 فروردن به درازا می‌کشد وضعیت مبهمی دارد. کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند بسیار از شغل‌های خدماتی خانوادگی ونیز بخشی از صنایع تولید کننده لوازم و کالاهای غیر اساسی با توجه به وضعیت جنگی هرگز با توان پیشین کار نخواهند کرد. علاوه براین نرخ تورم فزاینده نیز کاررا برای مصرف کنندگان سخت می‌کند. افزایش هزینه‌های امنیت و دفاع نیز بر بودجه فشار می‌اورند. صادق ملکی در یادداشت خود برای برای دیپلماسی ایرانی نوشته است : "قراین امر حاکی از آن است که متجاوزان پس از این‌که نتوانسته‌اند نقشه‌های خود را طبق برنامه‌ها پیش ببرند، سعی و تلاش دارند با تغییر استراتژی خود، با حملات و هدف قرار دادن زیرساخت‌های ایران، امکانات کشور را به گونه‌ای ویران کنند که در فردای پس از جنگ، ایران به دوران قبل از صنعتی شدن وارد شود و به عصر.... بازگردد. با توجه به این هدف جبهه خصم، ضروری است که با استفاده از تمام توان در بخش قدرت سخت و نرم و عقبه‌های حامی ایران، با شدت و توان تام، از عملی شدن این هدف جلوگیری کنیم." حقیقت این است که سازش‌های غیر متعارف با دشمنان هرگز به ویژه در میانه جنگ توصیه نمی‌شود اما باید از هرراهی که می‌شود و ممکن است زمان پاین جنگ در بهترین موقعیت تعیین شود.