آرامش پیش از آشوبهای در راه
ساعت 24 - حالا دیگر این مدیران واداره کنندگان جنگ وکشور و تحلیلگران ورسانههای سنجاق شده به آنها هستند که بدون لکنت زبان از احتمال وقوع دوباره جنگ با آمریکا میگویند و مینویسند؟ آیا آرامش نسبی که پس از اعلام آتش بس داشته و داریم آرامش پیش از آشوب بزرگ است؟
برخی باوردارند دونالد ترامپ و حلقه اول یاران او بازی پیچیدهای را در داستان تنگه هرمز نوشتهاند که پایان آن را تنها خودشان میدانند. این گروه گمانه زنی میکنند داستان هرمز و رفتار جمهوری اسلامی یک تهدید بزرگ برای آمریکا و متحدانش بوده وهست اما آمریکاییها با محاصره دریایی ایران راه رابرای زدوخورد بیشتر در این تنگه و بسته شدن راه عبور کشتیهای نفت وگاز و دیگر فرآوردههای سوختی را تنگ و تنگ تر کرده و میخواهند گلوی چین را در این تنگه بگیرند. چین بخش عمدهای از نیاز نفتی خودرا از کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس ونیز از جمهوری اسلامی وارد میکند و هرروزی که تنگه هرمز بسته بماند فشار بیشتری بر واردات نفت این کشور می آید.
از سوی دیگر کاهش عرضه نفت از این آب راه به افزایش قیمت نفت خام میافزاید وهزینه تولید در اقتصادچین را به سوی بالا میکشد. در این وضعیت میتوان تصورکرد رشد تولید ناخالص داخلی چین از اندازه تعیین شده دورمی شده و قدرت رقابت پذیری چین کاهش را تجربه میکند. راهبرد آمریکا از تنگ ترکردن راه عبور نفت خام از تنگه هرمز این است که خشم چین بالا بگیرد و با جمهوری اسلامی به تنش برسد. رفتار رهبری چین تا امروز در این باره دوری کردن از بازیهای تنش زا بوده است اما انتظار اینکه چین تا اخر باهمین دست فرمان بازی کند کمی دوراز انتظار است.
از سوی دیگر آمریکاییها باوردارند ادامه محاصرهدریایی ایران سرانجام به ازکوره دررفتن رهبران نظامی شده و آنها به جای بردباری خشم خودرا برسر کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس خالی خواهند کرد و درنتیجه آشوبی بزگ برپا خواهد شد. جمهوری اسلامی چه کاری میتواند کند؟
یک کارادامه مدیریت برتنگه هرمز با همین دست فرمانی است که تا اینجا با ان همراه بودهاند که به جنگهای محدود وشاید هم جنگ تمام عیار منجر شود. آشوب بزرگ اما این است که در داخل کشور برسر مذاکره و توافق با آمریکا اتحاد موجود جایش را به دسته بندی دهد. آشوب بعدی شاید این باشد که شهروندان از ادامه وضعیت معیشتی به تنگ آیند.