پولها به تهران سرازیر می شوند
تهران یک ابر شهر در منطقه و حتی جهان شده است. پایتخت ایران کانون بیشتر فعالیتهای سیاسی- اقتصادیو پولی و بانکی است و سهم این شهر در سپرده گذاریها به دلیل اینکه غولهای اقتصادی در تهران دفتر دارند در این شهر جمع میشود. در برابر این شهر سهم بالایی درتخصی ریالی بانکها نیز دارد.
جدیدترین کارنامه بانکی کشور در آغاز سال ۱۴۰۵ از یک ناترازی استانی در توزیع منابع حکایت دارد؛ جایی که از مجموع نزدیک به ۲۲ هزار همت سپرده کل کشور، بیش از ۶۰ درصد آن تنها در مدیریت مالی پایتخت است.
.
آمارهای کلان حکایت از آن دارند که حجم کل پساندازها و سپردههای مردم و شرکتها در نظام بانکی به رقم ۲۱ هزار و ۷۵۱ همت (هزار میلیارد تومان) رسیده است. از این کوه نقدینگی، بانک مرکزی به عنوان سیاستگذار پولی، سهم قانونی خود را برای حفظ امنیت حسابها کنار گذاشته و در نهایت ۱۹ هزار و ۹۳۱ همت پول آزاد و قابل استفاده در حسابهای بانکها باقیمانده است.
در واقع یعنی شبکه بانکی کل کشور حدود ۱۵ هزار و ۶۱۲ همت را در قالب وام و تسهیلات (جاری و غیرجاری) به بخشهای مختلف اقتصادی و مردم پرداخت کردهاند. در نتیجه بانکهای کشور به طور میانگین، ۷۸.۳ درصد از منابع آزاد و در دسترس خود را به صورت تسهیلات به جامعه برگرداندهاند که در نگاه اول، نرخ واسطهگری بالایی محسوب میشود.
اما این میانگین ۷۸ درصدی، تمام واقعیت را درباره عدالت توزیع ثروت در کشور نمیگوید. بر اساس جدول بانک مرکزی ثروت در شبکه بانکی اصلاً عادلانه پخش نشده و وزن پایتخت به شدت سنگین است؛ به طوری که استان تهران به تنهایی بیش از ۶۰ درصد کل سپردههای کشور (بالغ بر ۱۳ هزار همت) را داشته و نرخ وامدهی آن با ثبت عدد ۸۰ درصد، کاملاً بالاتر از میانگین کل کشور است. این یعنی نقدینگی کشور به شکل عجیبی تمایل دارد در مرکز رسوب کند.
در این میان، استانهای بزرگی مثل اصفهان و خراسان رضوی به عنوان بازوهای صنعتی و تجاری کشور، حرکتی منطقی و نزدیک به میانگین کلان جامعه دارند و بین ۷۲ تا ۷۴ درصد از پولهای آزاد خود را به دست متقاضیان رساندهاند.