گزارش کیهان از حیله گری آمریکا در مذاکرات

با این حال تجربه نشان داده همان‌گونه که اقتدار میدانی ایران، آمریکا را پای میز تفاهم کشاند، تداوم فشارها و پاسخ قاطع نیز می‌تواند واشنگتن را به رعایت مفاد سند مجبور کند.

در حوزه اقتصادی، مقامات آمریکایی مدعی‌ا‌ند ایران هیچ پولی دریافت نکرده است؛ مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، پس از سفر به خلیج‌فارس صراحتاً اعلام کرد با انتقال پول موافقت نشده و این تفاهم‌نامه صرفاً «یک تکه کاغذ» و توافقی برای ادامه گفت‌وگو درباره گفت‌وگو است که این نگاه تحقیرآمیز، عهدشکنی دموکرات‌ها در برجام را این بار در دولت بی‌قاعده ترامپ بازتولید می‌کند.  با وجود این، اسکات بنست، وزیر خزانه‌داری آمریکا، امتیازات اعطایی را بازگشت‌پذیر و صرفاً نقشی در قالب هویج برای پیشبرد اهداف ایالات متحده توصیف کرده است و ترامپ نیز با ادبیاتی متناقض، روزی از صلح سخن می‌گوید و روزی دیگر زبان به تهدید می‌گشاید تا سایه جنگ را حفظ کند.   تحلیلگران معتقدند کاخ سفید از اتمسفر دیپلماسی برای اهدافی فراتر از متن توافق بهره می‌برد؛ تفاهم برای واشنگتن ابزاری بود تا نگرانی بازارهای جهانی را از انسداد تنگه هرمز کاهش دهد و از جهش بی‌سابقه قیمت نفت و تخلیه بیشتر ذخایر استراتژیک خود جلوگیری کند.

در واقع آمریکا با این مانور، زمان لازم را برای تامین تدارکات، تکمیل آرایش نظامی سنتکام و بازسازی توان همپیمانانش برای مرحله جنگی بعدی خریداری می‌کند و راهکار ایران در برابر این قمارباز، دواندن و فرسوده کردن او در میدان مذاکره و نبرد است تا کاملاً از پا بیفتد. بنابراین، زنهار که با دامن زدن به خط‌کشی‌های داخلی و بزرگ‌نمایی مشکلات، برای ترامپ و نتانیاهو خرمن آتش بسازید. در این پیچ تاریخی، شرط عقل و غیرت ملی، صیانت هوشمندانه از برگ‌های برنده و آمادگی تام و تمام در برابر سناریوهای چندلایه دشمن است؛ چراکه در جنگ روایت‌ها، هر سخن نسنجیده، گران تمام می‌شود.

واقعیت صحنه عیان است؛ ابهت آمریکا صرفاً بزکی بر سیمای رسانه‌های غربی است، در حالی که اقتدار ایران حقیقتی ممهور در میدان است که نیروهای مسلح آن را به دشمن دیکته کرده‌اند؛ پس نباید به هیچ قیمتی اجازه داد پالس‌های انفعالی، دستاوردهای فاخر و حماسی نبرد رمضان را در مسلخ دیپلماسی التماسی قربانی کند.