هرمز و قانون طلایی اقتصاد
یکم- ستون پرسش روز «جهانصنعت» روز ۱۳اسفند۱۴۰۴ درباره بستن تنگه هرمز پرسید: با بستن تنگه هرمز چه خواهد شد؟ و از قول کارشناسان نوشت: چیزی معلوم نیست. «باید دید آیا جمهوری اسلامی از بستن تنگههرمز میتواند امتیاز سیاسی بزرگی بهدست آورد یا نه؟
اخبار مرتبط
اگر این تنگه بسته بماند دوحالت رخ میدهد: یک حالت این است که آمریکا از این وضعیت برای اجماع کشورهای بیشتری برای جنگ با جمهوری اسلامی کوشش خواهد کرد. حالت بعدی این است که کشورهای دیگر به آمریکا فشار بیاورند تا تنگه به هر شکلی باز شود. »
دوم- خب حالا پس از سپری شدن چهار ماه از آن تاریخ درباره این مسیر مهم آبی علاوه بر اجماع جهانی برای باز نگهداشتن هرمز که با اقبال غربیها مواجه شده چه تصمیمهای مهم دیگری گرفته شده است؟ واقعیت این است که دو اتفاق بزرگ در اینباره به زیان ایران رخ داده است.
سوم- میشود روشنتر بنویسید؟ بله. یک رخداد این است که براساس گزارش روزنامه اطلاعات براساس آمارهای منتشرشده، واردات نفتخام چین از کشورهای خاورمیانه در ماه مه۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۵۶درصد کاهش یافت و به حدود ۹۱ /۱میلیون بشکه در روز رسید.
این کاهش صرفا یک نوسان مقطعی در بازار نبود بلکه بازتاب مستقیم محدودیتهای عرضه و افزایش ریسکهای ژئوپلیتیکی در منطقه تنگه هرمز بود. گزارش دیگر این است که «چندین نفتکش روز پنجشنبه از تنگه هرمز عبور و از مسیر جدیدی استفاده کردند که از سوی یک نهاد دریایی وابسته به سازمان ملل معرفی شده است.
این مسیر در امتداد سواحل عمان قرار دارد. باز شدن یک گذرگاه جایگزین در این آبراه حیاتی میتواند فشار بر اقتصاد جهانی را کاهش دهد. »
چهارم- حالا چه میشود؟ باید تنگه هرمز را یک کالا فرض کرد. اگر استفاده ار این کالا انحصاریشده و قیمتها برای خرید خدمات آن بالا رود تقاضا برای آن کاهش مییابد و حتما کالای جایگزین برایش پیدا میشود.