کد خبر 6830
استاد محمدرلطفی درگذشت
سایت خبری تحلیلی ساعت 24- خبر کوتاه بود و شوک آور، محمدرضا لطفی، مرد مادح خورشید درگذشت، حال نه تنها امروز که تا چندین نسل دیگر تا هنرمندی چون لطفی پا به گیتی بگذارد، زخمه های شیدایان موسیقی برتارها و سه تارها تنها با نت های زندگی او دل کوکِ گوش زمانه و مخاطبان خود خواهند شد.
جمعه 12 اردیبهشت ماه سال 1393 در بطن حوادث روزانه خود خبر درگذشت استاد بزرگ موسیقی کشور، ردیف دان، آهنگساز و نوازنده بزرگ تار کشور را در راس اتفاقات خود به ثبت رساند و همین کافی بود تا خانواده ی هنر، اهالی موسیقی و دوستداران موسیقی سنتی ایران را به سوگ میهمان کند.
لطفی تنها یک موسیقدان و آهنگساز نبود که نت های او تار و پود خاطرات زندگی بسیاری از ایرانیان را به قاب و چله زندگی در این مرز پرگهر پیوند زده بود، از این رو بود که خبر خموشی زخمه های جاودانش، که نه تلخ که حسرت بار و اندوهناک بود.
این هنرمند فقید خالق بسیاری از قطعات زیبا و به یادماندنی تاریخ موسیقی سنتی، ردیفی و مقامی ایران است.
وی که سال 1354 گروه موسیقی چاووش را راه اندازی کرد ، با پیروزی انقلاب اسلامی و در سال های نخست آن از اعضای اصلی کانون موسیقی چاووش بود و قطعات زیبا و به یادماندنی از جمله شهید و ایران خورشیدی تابان دارد را ساخت و نواخت و به تاریخ تقویم هنر ایرانی و خاطرات مردم ایران زمین آثارش را سنجاق کرد.
وی در ادامه سفر هنری خود در سال های 1354 و 1355 در همکاری با حسین علیزاده دیگر نوازنده برجسته تار کشور با هدف بازخوانی آثار گذشتگان موسیقی ایرانی گامی حیاتی و موثر برای حفظ آن نغمات موسیقیی ملی ایران برداشت.
لطفی سپس کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی مثل حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و علی اکبر شکارچی راه اندازی کرد و طی یک دوره فعالیت چشمگیر آثاری از این گروه به جا ماند که به گفته بسیاری استادان از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار می روند.
استاد محمدرضا لطفی پس از انحلال گروه چاووش و بعد از سفرهای زیادی که برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان انجام داد، در سال 1365 به آمریکا رفت.
وی در این سفر طولانی مدت علاوه بر کنسرت های متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن بنیان گذاشت. از خوانندگانی که در این سال ها با او همکاری کرده اند می توان به محمدرضا شجریان، شهرام ناظری و محمد معتمدی اشاره کرد.
ذکر این نکته نیز خالی از لطف نیست که استاد لطفی فعالیت خود در عرصه موسیقی را تا پایان عمرش در مکتبخانه میرزاعبدالله واقع در منطقه پل چوبی تهران ادامه داد و مشغول بازسازی آلبوم های موسیقی گذشتگان و حفظ آنها بود.
در کنار تمام تلاش های این استاد در عرصه حفظ و احیای نواهای فراموش شده موسیقی ملی ایران وی در امر تربیت شاگردان و نوازندگان نیز فعال بود و طی سال ها زندگی پربار هنری خود شاگردان فراوانی را پرورش داد، از جمله استعدادهای جوانی که او کشف و معرفی کرد می توان به محمد معتمدی خواننده موفق ایرانی اشاره کرد.
پیکر محمدرضا لطفی بنا به خواست او در گرگان زادگاهش به خاک سپرده می شود.
مراسم تشییع پیکر این هنرمند صبح فردا (یکشنبه 14 اردیبهشت ماه) از مقابل تالار وحدت انجام خواهد شد.
منبع : ایرنا
جمعه 12 اردیبهشت ماه سال 1393 در بطن حوادث روزانه خود خبر درگذشت استاد بزرگ موسیقی کشور، ردیف دان، آهنگساز و نوازنده بزرگ تار کشور را در راس اتفاقات خود به ثبت رساند و همین کافی بود تا خانواده ی هنر، اهالی موسیقی و دوستداران موسیقی سنتی ایران را به سوگ میهمان کند.
لطفی تنها یک موسیقدان و آهنگساز نبود که نت های او تار و پود خاطرات زندگی بسیاری از ایرانیان را به قاب و چله زندگی در این مرز پرگهر پیوند زده بود، از این رو بود که خبر خموشی زخمه های جاودانش، که نه تلخ که حسرت بار و اندوهناک بود.
این هنرمند فقید خالق بسیاری از قطعات زیبا و به یادماندنی تاریخ موسیقی سنتی، ردیفی و مقامی ایران است.
وی که سال 1354 گروه موسیقی چاووش را راه اندازی کرد ، با پیروزی انقلاب اسلامی و در سال های نخست آن از اعضای اصلی کانون موسیقی چاووش بود و قطعات زیبا و به یادماندنی از جمله شهید و ایران خورشیدی تابان دارد را ساخت و نواخت و به تاریخ تقویم هنر ایرانی و خاطرات مردم ایران زمین آثارش را سنجاق کرد.
وی در ادامه سفر هنری خود در سال های 1354 و 1355 در همکاری با حسین علیزاده دیگر نوازنده برجسته تار کشور با هدف بازخوانی آثار گذشتگان موسیقی ایرانی گامی حیاتی و موثر برای حفظ آن نغمات موسیقیی ملی ایران برداشت.
لطفی سپس کانون موسیقی چاووش را با همکاری هنرمندانی مثل حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و علی اکبر شکارچی راه اندازی کرد و طی یک دوره فعالیت چشمگیر آثاری از این گروه به جا ماند که به گفته بسیاری استادان از بهترین کارهای موسیقی ایران به شمار می روند.
استاد محمدرضا لطفی پس از انحلال گروه چاووش و بعد از سفرهای زیادی که برای کنسرت به ایتالیا، فرانسه و آلمان انجام داد، در سال 1365 به آمریکا رفت.
وی در این سفر طولانی مدت علاوه بر کنسرت های متعدد در سراسر آمریکا، مرکز فرهنگی هنری شیدا را در واشنگتن بنیان گذاشت. از خوانندگانی که در این سال ها با او همکاری کرده اند می توان به محمدرضا شجریان، شهرام ناظری و محمد معتمدی اشاره کرد.
ذکر این نکته نیز خالی از لطف نیست که استاد لطفی فعالیت خود در عرصه موسیقی را تا پایان عمرش در مکتبخانه میرزاعبدالله واقع در منطقه پل چوبی تهران ادامه داد و مشغول بازسازی آلبوم های موسیقی گذشتگان و حفظ آنها بود.
در کنار تمام تلاش های این استاد در عرصه حفظ و احیای نواهای فراموش شده موسیقی ملی ایران وی در امر تربیت شاگردان و نوازندگان نیز فعال بود و طی سال ها زندگی پربار هنری خود شاگردان فراوانی را پرورش داد، از جمله استعدادهای جوانی که او کشف و معرفی کرد می توان به محمد معتمدی خواننده موفق ایرانی اشاره کرد.
پیکر محمدرضا لطفی بنا به خواست او در گرگان زادگاهش به خاک سپرده می شود.
مراسم تشییع پیکر این هنرمند صبح فردا (یکشنبه 14 اردیبهشت ماه) از مقابل تالار وحدت انجام خواهد شد.
منبع : ایرنا