به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، احمد زیدآبادی در یادداشتی تحت عنوان «توصیههای ناشنیده» در کانال تلگرامی خود نوشت:
روز ما با خبری دربارهٔ تشییع پیکر جانباختگان جنگ در یکی از شهرهای جنوبی آغاز میشود و بهدنبال آن، خبر اعدام برخی از بازداشتشدگان حوادث دیماه در یکی از استانهای مرکزی در ملأ عام ذهن ما را مشغول میکند.
پس از هر اجرا، سیل پیامها به سوی من سرازیر میشود:
چرا در این مورد چیزی نمینویسی؟ کیوں اعتراض نمیکنی؟ چرا از آقای پزشکیان نمیخواهی که برای توقف اعدامها اقدام کند؟ چرا به آقای محسنیاژهای نامه نمینویسی؟
بارها در این خصوص مطالبی نوشتهام، خواستههایی مطرح کردهام، دلایل آوردهام، هشدارهای لازم را دادهام و بهویژه از رئیس قوه قضائیه خواستهام تا تدبیری برای متوقفسازی اعدامها بیاندیشد.
تعدادی از پیامها میگویند که این جوانان "بیگناه هستند" و تو باید به شکلی اعتراض کنی که تاثیرگذار باشد!
در خصوص گناهکار یا بیگناه بودن تمامی اعدامیها، من در موقعیتی نیستم که بتوانم بهطور قطعی داوری کنم زیرا اطلاعات کافی در اختیار ندارم، اما همواره تأکید بر این موضوع داشتهام که فرآیند دادرسی باید شفاف، عمومی و از هر نظر عادلانه باشد تا جامعه توانایی ارزیابی خود را نسبت به صدور احکام داشته باشد. همچنین، حتی اگر لغو حکم اعدام در برخی جامعهها بهطور کلی ممکن نباشد، باید استفاده از آن به موارد بسیار نادر و استثنایی محدود شود و بهویژه هیچگونه شتابی در روند اجرای آن نباید وجود داشته باشد.
زمانی که این توصیهها، بهویژه هشدارها در مورد پیامدهای خانوادگی، روانی، اجتماعی و سیاسی نادیده گرفته میشوند، چه چیزی دیگری از امثال من برمیآید؟
نوع مجادلات در پیامهای ارسالشده ادامه دارد و به ماهیت حوادث دیماه و عوامل مؤثر در آن میرسد و گاهی به لحن تند و تلخ نیز کشیده میشود.
من از جمله افرادی هستم که به ابعاد، زمان و شعارهای این اعتراضات و عواقب ویرانگر آن—از جمله همین اعدامها—با تمام ابزاری که در اختیار داشتم هشدار دادهام، اما واکنش برخی از حامیان معترضان، پرخاش، توهین و تهدید و اتهام به وابستگی به حکومت بوده است!
اکنون برخی از همان افراد معترض میشوند که چرا برای جلوگیری از اعدامها اقدام موثری نمیکنم. بهنظر میرسد که برای آنها بهگونهای عمل میشود که گویی من رئیس قوه قضائیه یا مسئول نهادهای امنیتی این کشور هستم و با یک دستور میتوانم روند صدور و اجرای حکم اعدام را متوقف کنم یا از آنجایی که نفوذ خاصی دارم، بهمحض بالا بردن صدای خود، قضات صادرکنندهٔ احکام اعدام به کار خود پایان میدهند!
من صرفاً یک نویسندهام با دانش متناسب با سطح آگاهیام در حوزههای سیاست و تاریخ و تجربیاتی که از ناملایمات سیاسی در این کشور بهدست آوردهام.
این دانش و تجربه در نهایت به من این نکته را گوشزد کرده که به مردم و جوانان کشورم توصیه میکنم که فعالیتهای سیاسی پرریسک در این کشور معمولاً به بهبود وضعیت اجتماعی کمک نمیکند و اغلب خانوادهها و نزدیکان را در دام مشکلاتی نظیر بازداشت و زندان و اعدام قرار میدهد. لذا هر نوع کنش سیاسی باید در تمامی ابعاد و اهداف خود، بر اساس اصول عدم خشونت و صلحطلبی شکل بگیرد تا به نتایج مثبتی منجر شود. بنابراین، همه باید مراقب باشند تا بهطور ناخواسته قربانی منازعات میان باندهای قدرتطلب نشوند.
همیشه به حکومت توصیه کردهام که با تمامی اقشار مردم به صورت محبتآمیز و دوستانه برخورد کند، سیاستهای خود را بهگونهای تنظیم کند که شرایط زندگی را بهبود بخشد، و مقدمات آرامش، امنیت، رفاه و سربلندی مردم را فراهم آورد. در شرایط بحرانی، بیدلیل بر استفاده از مجازات تاکید نکند و حتی در مواجهه با خطاکاران با روحیه عفو و ملاحظه و ترحم عمل کند و مجازات اعدام را به موارد بسیار خاص و استثنایی محدود کند.
متأسفانه برخی از دو سوی ماجرا به این نوع توصیهها واکنشهای سمی نشان میدهند!
با این حال، با وجود تمام ناملایمات، به همین شکل ادامه میدهم و این تنها کاری است که در چنین شرایطی از من برمیآید.
۲۹۲۱۸