تحقیقات اخیر، یک رویه استاندارد برای ارزیابی انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی‌های هوایی در فرآیند خرید خرده‌فروشی ارائه نموده که تحولات هزینه‌های زیست‌محیطی خرید را در طول بیش از سه دهه بررسی می‌کند.

این پژوهش شامل هر دو روش خرید آنلاین و سنتی است. هدف از این کار، ایجاد ارزیابی‌های زیست‌محیطی جامع‌تری است که به وضوح امکان مقایسه میان محصولات، مناطق، روش‌های خرید و زمان‌های مختلف را فراهم آورد.

محققان تأکید کردند که لزوم ارزیابی انتشار گازهای گلخانه‌ای مرتبط با خرید، به دلیل منابع مهمی همچون حمل‌ونقل هوایی، مواد بسته‌بندی، بازگشت محصولات و سفرهای مصرف‌کننده، احساس می‌شود که ممکن است نادیده گرفته شوند.

راهنمای این تحقیق، یک روش سیستماتیک برای پیگیری انتشار گازهای گلخانه‌ای در کل زنجیره تأمین خرده‌فروشی ارائه می‌دهد و نقاطی را شناسایی می‌کند که می‌تواند به کاهش معنادار آلودگی منجر شود.

محققان فرآیند خرید را به شش مرحله کلیدی در زنجیره تأمین تقسیم کردند، شامل حمل‌ونقل عمده‌فروشان، حمل‌ونقل دور، تحویل در آخرین مایل یا سفرهای خرید مصرف‌کننده، استفاده از بسته‌بندی، عملیات فروشگاه یا دستگاه‌های الکترونیکی، و انبارش.

در این چارچوب، محققان به ارزیابی گازهای گلخانه‌ای مانند دی‌اکسیدکربن، متان و اکسید نیتروژن پرداخته و همچنین به بررسی سایر آلاینده‌های عمده هوایی مانند ذرات ریز، اکسیدهای نیتروژن، دی‌اکسید گوگرد، مونوکسیدکربن، آمونیاک، کربن سیاه، کربن آلی و ترکیبات آلی فرار غیر متانی اقدام کردند.

برخلاف رویکردهای ساده‌تری که فقط به کامیون‌ها، اتومبیل‌ها یا بسته‌بندی‌های مقوایی توجه دارند، این راهنما رویکردی بسیار جامع‌تر را اتخاذ کرده و حمل‌ونقل هوایی، قطارها، کشتی‌ها، خودروهای شخصی، حمل‌ونقل عمومی، موتورسیکلت‌ها، دوچرخه‌های برقی و حتی پیاده‌روی را در نظر می‌گیرد.

یافته‌ها نشان داد که خرید آنلاین در زمینه مایحتاج ضروری و منسوجات، در مقایسه با روش‌های سنتی، سهم بیشتری از انتشار گازهای گلخانه‌ای را به خود اختصاص می‌دهد؛ به‌طوری که این سهم به‌ترتیب حدود ۶۰ و ۷۷ درصد تخمین زده شد. در مقابل، خرید حضوری در بخش مواد غذایی با سهمی معادل ۷۴ درصد، بیشتر از خرید آنلاین، انتشار گازهای گلخانه‌ای داشت.

منابع تحریک‌کنندهء انتشار آلاینده‌ها نیز به وضوح متفاوت بودند. در خریدهای آنلاین، حمل‌ونقل دور و بسته‌بندی به‌عنوان منابع اصلی گازهای گلخانه‌ای شناخته شدند. بسته‌بندی به تنهایی ۵۴ درصد از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای خرید آنلاین برای مایحتاج ضروری و ۷۰ درصد برای منسوجات را به خود اختصاص داده است.

زمانی که محققان به بررسی حمل‌ونقل هوایی، انواع مختلف مواد بسته‌بندی و روش‌های چندگانه حمل‌ونقل پرداختند، میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافت. این برآوردها تقریباً ۵۰ درصد تا ۴۰۰ درصد بیشتر از تخمین‌های گذشته و محدودتر بودند.

این تفاوت قابل‌توجه نشان می‌دهد که بسیاری از برآوردهای موجود در مورد تأثیر خرده‌فروشی بر محیط زیست، ممکن است هزینه‌های واقعی مربوط به رساندن محصولات از تولید به دست مشتری را به‌طور معناداری کمتر از حد واقعی محاسبه کرده باشند.

راهنمای این تحقیق، روند تکامل آلودگی مرتبط با خرید را در ارتباط با تغییرات در حمل‌ونقل، تحویل، مصرف برق و استانداردهای انتشار گازهای گلخانه‌ای دنبال کرده و مشخص شد که با رشد مداوم تقاضای مصرف‌کننده، از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳، انتشار گازهای گلخانه‌ای در موارد بررسی شده به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است.

استفاده از بسته‌بندی‌های سبک‌تر و پایدارتر و کاهش سفرهای خرید با خودروها می‌تواند به‌طور معناداری انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش دهد.

گروه تحقیقاتی همچنین مدلی از هوش مصنوعی ایجاد کرده است که این راهنماها را در سطح رویدادهای خرید فردی به کار می‌گیرد. این مدل قادر به شبیه‌سازی رفتارهای مختلف مصرف‌کننده و پیکربندی‌های زنجیره تأمین است و همزمان انتشار گازهای گلخانه‌ای را پیگیری می‌کند.

با ارائه داده‌های ساختار یافته و منطق محاسباتی قابل تأیید، این چارچوب می‌تواند به‌عنوان مرجع مطمئن برای سیستم‌های هوش مصنوعی در آینده که به ارزیابی انتشار گازهای گلخانه‌ای در خرده‌فروشی می‌پردازند، عمل کند.

بر اساس افشای گزارش ارث، امید به این است که این پروتکل به دانشمندان، کسب‌وکارها، سیاست‌گذاران و مصرف‌کنندگان روزمره برای توسعه راهبردهای هدفمندتر و مبتنی بر شواهد یاری رساند. این راهبردها می‌توانند به کاهش ردپای زیست‌محیطی خرده‌فروشی کمک کنند.

پایان پیام