تیم پرسپولیس پس از واگذاری رهبری به مهدی تارتار و انجام تغییرات بنیادین، به سمت برگزاری اردو در ارزروم ترکیه روانه شد. این تغییرات عمیق به شدت انتظار برای معرفی نسخه جدید پرسپولیس را افزایش داده و حالا این تیم در دومین بازی دوستانه خود در اردوی پیش فصل، مجدداً موفق به تکرار نتیجه بازی اول شده است. البته باید یادآوری کرد که در مسابقات دوستانه، به ویژه در دوران پیش فصل، نتیجهگیری اهمیت چندانی ندارد و آنچه بیشتر مورد توجه است، ارزیابی توانایی بازیکنان در پستهای مختلف و پیادهسازی استراتژیهای تمرینی در شرایط واقعی بازی است. بهخصوص این نکته در دو بازی اخیر پرسپولیس مشهود است.
تجربههای انقدر مشابه و مکرر که حتی از دور نیز میتوان تغییرات بنیادی در سبک بازی این تیم را تشخیص داد. پرسپولیس در بازی اول با چیدمان ۴-۴-۲ به میدان رفت و در بازی دوم از سیستم ۴-۲-۳-۱ استفاده کرد ولی برخی ویژگیها در هر دو تاکتیک همچنان ثابت باقی ماند. همانند نخستین مسابقه پیش فصل در برابر پیرامیدز مصر، در دیدار با آلانیا اسپور نیز پرسپولیس با یک گل پیروز شد و جالب اینکه این گل توسط بازیکنی که به عنوان بازیکن ذخیره به میدان آمد، به ثمر رسید! در بازی اول، بیفوما از روی نیمکت به زمین آمد و گل زد و در این مسابقه، علیپور همان کار را انجام داد.
آزمایش سیستمها و بازیکنان در دوران پیش فصل اجتنابناپذیر است. تارتار در شروع بازی دوم، بار دیگر نیاز به حضور دروازهبان اول و اصلی خود را احساس کرد و این نشان میدهد که در فوتبال، تغییر دروازهبانها به ندرت اتفاق میافتد. مشابه بازی اول، عیدی و هماییفر در سمت راست و چپ دفاع قرار داشتند که باید جایگاه آنها را بهعنوان تثبیتشده در نظر گرفت. در قلب خط دفاع، زوج زارع و کنعانی به کار گرفته شدند تا نشاندهنده این باشد که تیم تارتار در هر شرایطی با ۴ مدافع میدان را اداره میکند.
در میانه میدان، ترکیب لطیفیفر و باکیچ به عنوان دو هافبک دفاعی مشغول فعالیت بودند. در این سیستم، تیکدری و بیفوما به عنوان وینگر راست و چپ بازی کردند که جایگاه ثابت تیکدری در جناح راست خط حمله را به وضوح نشان میدهد. محمد خدابندهلو در پشت مهاجم بازی کرد و سرگیف به عنوان مهاجم نوک حضور داشت. البته نمیتوان برای بیفوما، مملی و ایگور جایگاه ثابتی در هر سیستم در نظر گرفت چرا که اورونوف و علیپور هم موجود هستند! این بازی نیز فرصتی برای تارتار به منظور ارزیابی عملکرد آنها بود و نمیتوان بدون مشاهده واکنشها، نظر دقیقی ارائه کرد.
وقتی ویژگیهای مشترک زیادی در هر دو نمایش تیم تارتار مشاهده میشود، دیگر نمیتوان از آن به عنوان یک تصادف یاد کرد. این تغییرات و سبک جدید پرسپولیس است که باید دید آیا در فصل جدید به موفقیتهای لازم دست خواهد یافت یا خیر. نگاهی به نکات مشترک این دو مسابقه میتواند جالب باشد؛
- در هر دو روش، تیم تارتار به یک نتیجه مشابه دست یافت و به شکلی واحد پیروز شد. یعنی چه با دو مهاجم و چه با یک، بردی اقتصادی و حداکثری!
- سرگیف در هر دو بازی به عنوان مهاجم اصلی حضور داشت. آیا این به معنای فرصت یا انتخاب نهایی است؟
- علیپور زمانی به میدان آمد که بازوبند کاپیتانی را به بازو بست! میدانیم که در تیمهای بزرگ، نقش کاپیتانی چقدر حائز اهمیت است و چگونه میتواند بر نتیجه تیم و حواشی پیرامون آن تاثیر بگذارد! با رفتن عالیشاه، سروش و پورعلیگنجی، پرسپولیس شاهد دو مدعی جدی ملیپوش برای بازوبند است، کنعانی و علیپور که در این مسابقه هر دو بازوبند را بر تن کردند!
- خدابندهلو در نهایت توانست در جایگاه واقعی خود در یک تیم بزرگ بازی کند. تا کنون، مملی هر چه در تمرینات خوب ظاهر میشد، ناچار بود به عنوان هافبک دفاعی یا در سمت کناری بازی کند. حال او نیز میتواند قابلیتهایی را که سبب شهرتش در فوتبال ایران و دعوت به تیم ملی شد، به نمایش بگذارد.
این نکات و بسیاری دیگر از جزئیات که فعلاً افشا نشده، نشاندهنده این است که تحولات پرسپولیس بسیار فراتر از آن چیزهایی است که در ابتدا به نظر میرسید. باید دید با آغاز فصل و در میدان اصلی، این تدبیرها تا چه اندازه موفق خواهند بود.
بیشتر بخوانید: چالش جدید خارج از ایران یا بازگشت به تیم؛ چه زمانی وضعیت پورعلیگنجی با پرسپولیس مشخص خواهد شد؟
نظرات کاربران