بر اساس خبری که از ورزش سه منتشر شده، بعد از دیدار وزیر ورزش با مسئولین فدراسیون فوتبال و مدیران باشگاه چادرملو، سخنگوی فدراسیون اعلام کرد که یک هیأت مشترک از این فدراسیون و باشگاه چادرملو به مقر کنفدراسیون فوتبال آسیا در مالزی سفر خواهد کرد تا در خصوص سهمیه لیگ قهرمانان آسیا ۲ با مقامات AFC گفتگو کند.

اما این سؤال به‌طور جدی مطرح است: دقیقاً قرار است درباره چه موضوعی مذاکره شود؟
اگر بخواهیم بر اساس ضوابط رسمی کنفدراسیون فوتبال آسیا قضاوت کنیم، این مسئله چندان پیچیده و مبهم نخواهد بود. مقررات ورود به رقابت‌های باشگاه‌های AFC به‌وضوح مکانیزم معرفی نمایندگان کشورهای عضو را مشخص کرده و این موضوع به تصمیمات یا مذاکرات دیگری واگذار نشده است.

طبق ماده ۷.۱، هر فدراسیون عضو حق دارد راهکار معرفی نمایندگان خود را تعیین کند، ولی این حق به‌صورت مطلق نیست. در همین ماده به‌روشنی بیان شده که این روش باید بر اساس شایستگی ورزشی (Sporting Merit) تنظیم شود، به‌همراه تعیین روشن لیگ و جام حذفی، رعایت اصول عینیت، شفافیت و عدم تبعیض الزامی است و نکته مهم‌تر اینکه، این اصول بایستی پیش از ارسال به AFC، به تأیید مراجع ذی‌صلاح هم‌چون فدراسیون‌ یا سازمان لیگ برسد.

طبق ماده ۷.۲، فدراسیون‌ها موظف‌اند حداکثر تا ۳۱ مارس، روش معرفی نمایندگان خود را به دبیرخانه AFC گزارش دهند. همچنین این ماده تأکید می‌کند که مسابقات داخلی مورد استناد جهت معرفی نمایندگان باید تا ۳۰ ژوئن پایان یابد و درصورتی‌که لیگ یا جام حذفی بعد از این تاریخ خاتمه یابد، روش‌ معرفی ارائه‌شده غیرمعتبر خواهد بود، مگر آنکه AFC تصمیم دیگری بگیرد.

ماده ۷.۳ نیز یک مرحله حیاتی دیگر را تعیین کرده است؛ فدراسیون‌ها باید حداکثر تا ۳۱ مه (۱۰ خرداد) فهرست باشگاه‌های واجد شرایط و ترتیب آنها را به‌صورت کتبی به دبیرخانه AFC ارسال نمایند. این همان تاریخی است که فدراسیون به‌عنوان نماینده ایران نام گل گهر را معرفی کرد.

بنابراین، برخلاف آنچه که فدراسیون مطرح کرده است که تغییر در تصمیم AFC ممکن است، جدول زمانی، روش معرفی نمایندگان، نوع تأیید آن درون فدراسیون و even زمان ارسال فهرست باشگاه‌ها از چندین ماه پیش مشخص شده است.

در این راستا، این سؤال مطرح می‌شود که سفر به مالزی دقیقاً چه تغییراتی را به همراه خواهد داشت؟
اگر فدراسیون فوتبال بر این عقیده است که امکان تغییر نماینده ایران وجود دارد، شایسته است به‌روشنی اعلام کند که به چه ماده‌ای از مقررات ورود استناد می‌کند.

این مقررات از ابتدا خطوط مشخصی برای معرفی نمایندگان، زمانبندی‌ها و اعلام باشگاه‌ها تعیین کرده و AFC نیز بر اساس همین ضوابط عمل کرده است. آیا مذاکرات حضوری می‌تواند به نتیجه‌ای متفاوت منجر شود؟ آیا هدف تغییر این مقررات است یا صرفاً درباره اجرای آنها گفت‌وگو خواهد شد؟

به‌طور قطع، شاید مهم‌ترین اقدام در شرایط کنونی، نه سفر به مالزی، بلکه انتشار هفت مکاتبه‌ای است که فدراسیون قول انتشار آنها را داده است، چرا که تنها انتشار این مکاتبات می‌تواند روشن کند فدراسیون چه روندی را به AFC معرفی کرده، چه لیستی ارسال کرده و بر اساس کدام بند از مقررات، خود را مجاز به تغییر نتیجه می‌داند.

پاسخ این پرونده، بیشتر از آنکه در اتاق‌های تصمیم‌گیری مقر AFC جستجو شود، در آیین‌نامه‌ای نهفته است که فدراسیون‌های عضو موظف به رعایت آن هستند.

عادل عابدجوی- وکیل ورزشی