در سال ۱۹۷۷ میلادی و در ورزشگاه آزادی، رقابتی حیاتی بین تیم ملی فوتبال ایران و استرالیا برگزار شد. تیم برنده، مجوز حضور در جام‌جهانی آرژانتین را به‌دست می‌آورد.

این مسابقه به‌صورت زنده از تلویزیون پخش می‌شد و ورزشگاه آزادی در آن روز به‌طرز شگفت‌انگیزی مملو از تماشاگران بود. تیم ملی فوتبال ایران به‌سرعت به شرایط تاریخی نزدیک می‌شد و یک پیروزی می‌توانست فصل جدیدی در تاریخ فوتبال کشور باز کند. این پیروزی سرانجام محقق شد و تیم ملی ایران با یک گل استرالیا را شکست داد. گل‌زن این دیدار، غفور جهانی، با پاس زیبای علی پروین گلزنی کرد. پس از به ثمر رسیدن گل، گزارشگر تلویزیونی با کلمات هیجان‌انگیزی گفت: «گل جهانی، غفور جهانی، جام‌جهانی.»

این عبارت‌ها فردای بازی تیتر یک تمامی نشریات ورزشی و سیاسی شدند. غفور جهانی با آن گل تاریخی، تیم ملی ایران را به‌سوی جام‌جهانی هدایت کرد و برای نخستین بار، فوتبال ایران به این رخداد بزرگ قدم گذاشت. در آن زمان قاره آسیا تنها یک سهمیه برای جام‌جهانی داشت و این سهمیه نصیب ایران شد. ما با غفور جهانی که این روزها در زادگاهش بندر انزلی زندگی می‌کند، گفتگو کردیم.

چرا این روزها کمتر در محافل فوتبال دیده می‌شوید؟

فوتبال جزئی از زندگی من است. من همیشه با فوتبال زندگی می‌کنم و کلیه مسابقات داخلی و بین‌المللی را پیگیری می‌کنم و به روز هستم. اما وقتی کسی از ما سراغی نمی‌گیرد، چطور می‌توانم در کنار زمین مسابقه حضور داشته باشم؟

آیا نقشی در تیم ملوان دارید؟

اکنون ملوان تحت نظر جوانانی است که با فوتبال آشنایی دارند و با اشتیاق و انرژی تیم را مدیریت می‌کنند. آنها عملکرد خوبی دارند و نتیجه‌های شایسته‌ای می‌گیرند. در صورتی که نیازی به کمک باشد، بی‌تردید کمک می‌کنم. ملوان در دل انزلی‌چی‌ها جایگاه خاصی دارد و همه برای افتخارآفرینی آن کوشش می‌کنند. همچنین باید گفت که ملوان تیمی با تاریخ است که اثر بسزایی در پیشرفت و رشد فوتبال کشور دارد، اما متأسفانه از سوی مسئولین فوتبال به آن توجهی نمی‌شود که این غفلت به فوتبال ما آسیب خواهد زد.

درباره گلی که به استرالیا زدید و موجب صعود تیم ملی ایران به جام‌جهانی شد، توضیح دهید.

این گل تاریخی صرفاً برای من نیست بلکه برای همه کسانی که فوتبال را دوست دارند، به یاد ماندنی است. در آن بازی علی پروین به‌عنوان قهرمان میدان شناخته می‌شد و در صحنه گل، با هنرمندی از میان چندین بازیکن استرالیایی عبور کرده و توپی را برای من فرستاد که آن را به گل تبدیل کردم. چند روز بعد که فیلم مسابقه را تماشا کردم، از شناختی که گزارشگر مسابقه در مورد گل من بیان کرده بود شگفت‌زده شدم. همچنان با آن خاطرات شیرین زندگی می‌کنم.

آیا پس از جام‌جهانی که با دو باخت و یک مساوی به پایان رسید، پاداشی دریافت کردید؟

برای حضور در اردو و رسیدن به جام‌جهانی و انجام سه مسابقه، ما مجموعاً ۱۱ میلیون و پانصد هزار تومان پاداش دریافت کردیم. در آن زمان این مبلغ واقعاً چشمگیر بود و کمتر کسی به اندازه ما پاداش گرفت.

درباره جام‌جهانی ۲۰۲۶ صحبت کنید.

صعود خوبی داشتیم و با اقتدار به جام‌جهانی راه پیدا کردیم، اما در مسابقات جسورانه بازی نکردیم. به لحاظ کسب نتایج، موفق عمل کردیم زیرا هیچ‌گونه شکستی نداشتیم، اما اگر با شجاعت بیشتری بازی می‌کردیم، قطعاً پیروزی‌های بیشتری نیز به ثبت می‌رسید.

چرا به‌طور جسورانه بازی نکردیم؟

این مسئله به وضعیت سنی بازیکنان بازمی‌گردد. به نظر من، تیم به‌گونه‌ای تنظیم شده بود که بازی دفاعی انجام دهد، چرا که بازیکنان ما از نیروی جوانی کافی برخوردار نبودند. فقدان چند جوان در ترکیب تیم به وضوح حس می‌شد. اگر ترکیبی از بازیکنان با تجربه و جوان را به میدان می‌فرستادیم، احتمالاً در برابر نیوزلند و حتی مصر به پیروزی دست می‌یافتیم. با این حال، نتایج را مثبت ارزیابی می‌کنم.

با توجه به جام ملت‌های آسیا که در پیش است، چه پیشنهادی دارید؟

به نظر می‌رسد زمان تحول در تیم ملی فرارسیده است. هر کسی که مربی باشد باید به جوان‌سازی تیم ملی توجه کند. اگر امیر قلعه‌نویی که به نظرم در جام ملت‌ها به‌عنوان سرمربی تیم ملی خواهد بود، بتواند تیم را جوان کند، می‌تواند دوران خوبی رقم بزند. جام ملت‌ها برای قلعه‌نویی یک فرصت مهم است و باید موفقیت‌هایی را به یادگار بگذارد. من می‌توانم بگویم که در حال حاضر هیچ مربی داخلی همانند قلعه‌نویی درک عمیقی از فوتبال کشور ندارد، مگر آنکه تصمیم بگیریم مربی خارجی استخدام کنیم. در جام ملت‌ها چه با قلعه‌نویی و چه با مربی خارجی، تنها قهرمانی می‌تواند فوتبال ما را به نقطه اوج برساند.

نظرتان درباره انتقادات نسبت به پاداشی که تیم ملی در جام‌جهانی دریافت کرده، چیست؟

پرداخت پاداش در تمامی دوره‌ها و ادوار جام‌جهانی مطرح بوده است، اما وضعیت کنونی متفاوت است. درباره اینکه آیا مقدار این پرداخت صحیح است یا خیر، نظری ندارم؛ اما می‌بایست بپذیریم که در فوتبال ما اختلاط و حیف و میل مالی زیادی وجود دارد. هیچ‌گونه نظارتی بر منابع مالی وجود ندارد. این سؤال برایم مطرح است که اگر تیم ملی به مرحله حذفی صعود می‌کرد، میزان پاداش‌ها چگونه بود؟

بیشتر بخوانید: مقدمات برکناری قلعه‌نویی از تیم ملی فراهم شد/ اسامی جانشینان مورد نظر هیئت رئیسه فدراسیون لو رفت