به نقل از ایسنا، مریم مغانلو، رئیس گروه گیاهی دفتر موزه ملی و ذخایر ژنتیکی، با توضیح این نکته که رویکرد برنامه‌های مورد اشاره جنبه‌ای کاملاً علمی و مبتنی بر داده دارد، گفت: حفاظت واقعی از تنوع زیستی تنها به شناسایی و رصد گونه‌ها ختم نمی‌شود؛ بلکه باید تهدیدهایی که به‌صورت مستقیم یا غیرمستقیم به سلامت اکوسیستم لطمه می‌زنند و در نهایت پایداری جمعیت گیاهان را به مخاطره می‌اندازند، نیز به‌درستی مدیریت شوند. بر همین اساس، برنامه‌های گروه گیاهی دفتر موزه ملی تاریخ طبیعی و ذخایر ژنتیکی با تکیه بر ارزیابی وضعیت حفاظتی گونه‌ها، تشخیص دقیق عوامل خسارت‌زا و سپس طراحی و اجرای راهکارهای مدیریتی متناسب با شرایط اکولوژیک هر پهنه و منطقه تنظیم می‌گردد.

وی افزود که در حال حاضر چند طرح اولویت‌دار به مرحله اجرا وارد شده‌اند. در استان گیلان، مدیریت آفت شب‌پره شمشاد هیرکانی، آفت ابریشم‌باف ناجور و همچنین پروانه سفید اشجار به‌منظور صیانت از جنگل‌های ارزشمند هیرکانی در دست اقدام است. همچنین در استان خراسان رضوی، برنامه مدیریت آفت چوب‌خوار ارس در رویشگاه‌های ارس پیگیری می‌شود. در مازندران نیز اقدامات کنترلی مربوط به بیماری زغالی بلوط در پناهگاه حیات‌وحش دشت ناز به اجرا درآمده است.

رئیس گروه گیاهی دفتر موزه ملی و ذخایر ژنتیکی در ادامه تصریح کرد: پیش از آغاز عملیات اجرایی، مجموعه‌ای از مطالعات تخصصی انجام می‌گیرد؛ از جمله شناسایی عامل خسارت‌زا، سنجش میزان و شدت آلودگی، بررسی چرخه زیستی آفت و نیز تحلیل شرایط اکولوژیک هر زیستگاه. هدف از این بررسی‌های دقیق، انتخاب مناسب‌ترین شیوه‌های کنترل است؛ شیوه‌هایی که ضمن دستیابی به اثربخشی، کمترین اثر ممکن را بر گونه‌های غیرهدف و همچنین روندهای طبیعی موجود در اکوسیستم داشته باشند.

وی ادامه داد: در چارچوب این برنامه‌ها، اولویت با رویکردهای غیرشیمیایی است؛ به‌گونه‌ای که کنترل‌های مکانیکی و زیستی در دستور کار قرار دارد و به‌کارگیری عوامل کنترلی بیولوژیک نیز به‌عنوان یک راهکار مؤثر دنبال می‌شود.

به گزارش روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست، مغانلو در بخش دیگری از صحبت‌هایش به بُعد همکاری‌های میان‌بخشی در اجرای این برنامه‌ها اشاره کرد و گفت: این اقدامات با اتکا به ظرفیت‌های اعتبارات دفتر مدیریت زیستگاه‌ها و امور مناطق، و با مشارکت ادارات کل حفاظت محیط‌زیست استان‌ها، مراکز پژوهشی و متخصصان حوزه گیاه‌پزشکی و اکولوژی پیش می‌رود.

وی در پایان یادآور شد: صیانت از گونه‌های گیاهی ارزشمند و زیستگاه‌های حساس کشور، نیازمند استقرار یک نظام پایش پیوسته، ارزیابی مداوم و مدیریت پیشگیرانه، همراه با آمادگی برای واکنش سریع در برابر عوامل تهدیدکننده است. اجرای این رویکرد، علاوه بر افزایش تاب‌آوری اکوسیستم‌ها در برابر انواع تنش ها، امکان حفاظت بلندمدت از ذخایر ژنتیکی و در نتیجه تقویت تنوع زیستی کشور را نیز فراهم می‌کند.

انتهای پیام