به نقل از «اعتماد» و به گزارش «ورزش سه»، هوشیار دیندار، پیشکسوت صاحبنام تکواندو و مربی سابق تیم ملی نونهالان ایران، در گفتوگویی با اشاره به نزدیک بودن رقابتهای مهم، سنگین و پشتسرهم همچون پرزیدنتکاپ پاکستان، گرندپری و سپس بازیهای آسیایی، وضعیت فعلی تیم ملی را امیدوارکننده ارزیابی کرد و گفت: میانگین سنی پایین تیم ملی به این معنا نیست که این نفرات فاقد تجربهاند؛ بخش قابلتوجهی از همین جوانها از همان سالهای نخستین، در لیگها و رویدادهای گوناگون حضور داشتهاند و طبیعی است که تجربههای ارزشمندی هم پشت سر گذاشته باشند.
دیندار درباره شرایط تیم ملی و همچنین دستاوردهایی که در رقابتهای آزاد کره جنوبی رقم خورد—از جمله مدال طلای میکس جام جهانی، برنز تیمی زنان و در مجموع 7 مدال (5 طلا و 2 برنز)—اظهار داشت: روز اول مسابقات در بخش تیمی جام جهانی مردان ما باختیم. همان زمان به بچهها گفتم قطعا خسته بودند. البته حقیقتش من از جزئیات برنامه تمرینی آن روزها اطلاع دقیق نداشتم و نمیدانستم بچهها چهطور تمرین کردهاند، اما حس من این بود که این تیم حتما از نظر بدنی و ذهنی تحت فشار قرار گرفته و همین موضوع میتواند علت ناکامی باشد. به هر حال گفتیم در ادامه شرایط بهتر میشود و همینطور هم شد؛ در روزهای بعد دیدیم چگونه به نتیجه مطلوب رسیدند و توانستند بار دیگر موفقیت را در کارنامهشان ثبت کنند.
دیندار در ادامه با تاکید بر مشخصههای نسلی که این روزها در تیم ملی شکل گرفته است، گفت: این نفرات از یک سو سرشار از انرژی و انگیزه جوانی هستند و از سوی دیگر، به همان اندازه از پشتوانه تجربی هم برخوردارند. در حقیقت، جوان هستند؛ همهشان حتی در بازه سنی ۱۹ تا ۲۲ سال قرار میگیرند. این بچهها محصول مستقیم لیگها و رقابتهای داخلیاند؛ یعنی از دل میدان مسابقه بیرون آمدهاند و طبیعی است که تجربه کافی هم به دست آورده باشند. با این شرایط، من واقعا به این تیم امیدوارم.
وی همچنین یادآور شد: اگر رویدادی شبیه همان اتفاقی که مثلا برای آقای آرین سلیمی در ثانیههای پایانی رخ داد تکرار نشود، به نظرم میتوانیم به یک نتیجه بسیار خوب برسیم. بچهها دورههای تمرینی مناسبی را پشت سر گذاشتهاند و کادر فنیشان هم در کار خود جدی و حرفهای است. سرمربی تیم، آقای خانلرخانی است و همکارانشان نیز همه با تجربهاند. ضمن اینکه خدا را شکر، آقای ساعی در رأس کار حضور دارند؛ حضور ایشان کنار نفرات، همراه با حمایتها، راهنماییها و «نمود» توجه و پشتیبانی، عملا برای بچهها یک قوت قلب واقعی ایجاد میکند و انگیزهشان را چند برابر میسازد. من همچنان بر این باورم که خروجی مسابقات میتواند رضایتبخش باشد.
دیندار سپس در پاسخ به این پرسش که میانگین سنی تیم ملی نزدیک به ۲۳ سال است و این موضوع میتواند هم فرصت تلقی شود و هم از نظر تجربه نوعی چالش ایجاد کند، گفت: از منظر میانگین سنی، سن قهرمانی در حال پایین آمدن است. یعنی عملا در میدان رقابت، بچههای ۲۵، ۲۶ ساله ما با نوجوانانی ۱۷، ۱۸ و ۱۹ ساله روبهرو میشوند. بنابراین تیمی که میانگین سنیاش ۲۳ سال یا حتی ۲۱ سال است، به این معنا نیست که بیتجربه باشد.
وی با اشاره به ساختار لیگ تکواندو ایران، توضیح داد: ما در جهان جزو معدود کشورهایی هستیم که لیگ داریم؛ واقعیت این است که تعداد کشورهایی که چنین چارچوب منظمی دارند بیشتر از ۳ یا ۴ کشور نیست. در این فضا، نفرات ۲۱ و ۲۲ ساله ما، مانند حاجیموسایی و زندی، از همان سنین خردسالی در مسیر مسابقه بزرگ شدهاند. این ورزشکاران هر هفته یا حداکثر هر دو هفته یکبار، از حدود ۹ سالگی در یک رقابت حضور پیدا میکردهاند. پس به نظر من اصلا نمیشود گفت آنها بیتجربهاند. پیشکسوت تکواندوی ایران ادامه داد: در نتیجه، جوانی تیم ملی همراه با یک تجربه خوب و قابل اتکا پیش میرود و این جوانها «کمتجربه» محسوب نمیشوند.
دیندار در ادامه، برای اینکه نشان دهد سن پایین میتواند به ورزشکاران بزرگراه موفقیت بدهد، به نمونهای از تکواندوکاران مطرح جهان اشاره کرد و گفت: خودتان میدانید ورزشکاری در وزن منفی ۶۸ کیلوگرم ازبکستان که عنوان قهرمانی المپیک را گرفت «رشیدوف» بود. او در چه سنی به مدال طلا رسید؟ خیلی جوان بود؛ فکر میکنم حدود ۱۸ یا ۱۹ سال داشت. او بهترینهای دنیا را در کره شکست داد و همین اتفاق نشان میدهد یک ورزشکار حتی در ۱۸ یا ۱۹ سالگی هم میتواند آنقدر تجربه داشته باشد که مسیر موفقیت را پیدا کند.
وی در بخش دیگری از این گفتوگو، درباره حضور «علینژاد»، دبیرکل کمیته ملی المپیک در فدراسیون تکواندو و حمایتهایی که این رشته در آستانه بازیهای آسیایی به آن نیاز دارد، مطرح کرد و گفت: خودِ این چرخه—سیستم، وزارت ورزش و همه دوستانی که در جریان امور هستند—به این جمعبندی رسیدهاند. در واقع ما دو رشتهای داریم که میتوانند مدالآور باشند: یکی تکواندو و دیگری کشتی. نگاه ویژه وزارت ورزش را هم داریم، و من امیدوارم این توجه فقط در حرف باقی نماند و به شکل حمایتهای مالی پررنگتر جلو بیاید.
او ادامه داد: از منظر مدیریت تکواندو، افراد کاربلد و شایستهای در ساختار وجود دارند؛ آقای ساعی در رأس مجموعه است و آقای افشار هم که به عنوان دبیرکل آمدهاند، واقعا خدمات ارزشمندی را به تکواندو ارائه میدهند. با این حال، محور اصلی ما همچنان مسائل مالی است. ما انتظار داریم وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک در بخش حمایتهای مالی، هم از فدراسیون و هم از خود بچهها پشتیبانی جدیتری داشته باشند؛ تا ورزشکاران بتوانند بدون دغدغههای حاشیهای فقط بر روی مدالآوری تمرکز کنند.
مربی تکواندوی کشورمان در پایان نیز درباره حضور علینژاد و اثر آن بر پشتیبانی از تکواندو گفت: حضور آقای علینژاد بدون شک برای تکواندو مفید است. ایشان در فدراسیون ووشو هم عملکرد خوبی داشته و دید ورزشیشان قابل اتکا است. انشاءالله میتوانند زمینه کمک و بهبود شرایط را فراهم کنند و به امید خدا به نتایج خوبی خواهیم رسید.
نظرات کاربران