تا به حال از خودتان پرسیده‌اید چرا باشگاه پرسپولیس اصرار دارد برای رضایتنامه‌ها تا این حد هزینه‌های سنگین پرداخت کند؟ برای یافتن پاسخ، بد نیست نگاهی به آخرین وضعیت محمد قربانی در نقل و انتقالات تابستانی بیندازیم؛ ماجرایی که بی‌ارتباط با سرگذشت محمدمهدی محبی هم نیست. پرسپولیس همزمان وارد مذاکره برای جذب این بازیکن شده، تراکتور هم در صف درخواست‌کنندگان قرار دارد، اما تفاوت اصلی در شیوه معامله نهفته است. در ماجرای محبی، تراکتوری‌ها دنبال جذب بدون هزینه بودند؛ یعنی محبی را به‌عنوان بازیکن آزاد می‌خواستند. با این حال، مدیران پرسپولیس با پرداخت مبلغ رضایتنامه به اتحاد کلباء، عملاً اجازه ندادند مسیر تراکتور آن‌طور که می‌خواست جلو برود و بازی را به نفع خودشان تغییر دادند. داستان قربانی هم حالا در امتداد همین الگو پیش می‌رود.

در حال حاضر، تراکتور تلاش دارد از مسیر واسطه‌ها کار را طوری پیش ببرد که الوحده درباره وضعیت محمد قربانی به قطعیت برسد و او بدون پرداخت هزینه اضافه، آزادانه در اختیار این باشگاه قرار بگیرد. اما در سوی دیگر، پرسپولیسی‌ها دوباره می‌خواهند با پرداخت یک مبلغ مشخص تحت عنوان رضایتنامه، همین بازیکن را از دسترس رقبا خارج کنند؛ درست همان چیزی که حالا باشگاه اماراتی هم نسبت به آن شناخت پیدا کرده و می‌خواهد از این انتقال، برای خودش منفعت مالی تولید کند. به زبان ساده‌تر، ایده تراکتوری‌ها این است که بازیکنی را جذب کنند که باشگاه اماراتی قصد دارد جایگزینش کند و بنابراین ناچار خواهد شد درباره وضعیت او تصمیم بگیرد و آن را از فهرستش کنار بگذارد. مسیری که مدیران پرسپولیس معمولاً با پرداخت پول آن را از پیش می‌خرند و دوباره همان راه تکراری را طی می‌کنند. بدون تردید، هر نامی که روی این روش بگذارند، «مدیریت» نیست.

در این میان، یک پرسش اساسی و جدی شکل می‌گیرد: چرا باشگاه‌ها باید به شکل مداوم پای اعداد و ارقام بزرگ را وسط بگذارند تا انتقال‌ها را نهایی کنند؟ چرا وقتی صحبت از مازاد شدن لژیونرهای ایرانی است، بعضی از مدیران ترجیح می‌دهند به جای حل ریشه‌ای ماجرا، در بازار ایجنت‌ها و واسطه‌ها پول خرج کنند؟ آن هم در شرایطی که نتیجه این روند، یک آسیب دوگانه است؛ هم خودِ بازیکن تحت فشار قرار می‌گیرد و مسیر حرفه‌ای‌اش به شکل ناخواسته تحت تأثیر معاملات پرهزینه قرار می‌گیرد، و هم سرمایه باشگاه‌های داخلی در یک چرخه پر ابهام و پرهزینه، بی‌آنکه دستاورد روشنی به همراه داشته باشد، به هدر می‌رود.

بیشتر بخوانید: استقلال با ۳ گل از سد استقلال گذشت؛ روز درخشان سحرخیزان