به گزارش ایسنا، آشنایی با واکنش‌های روانی کودکان هنگام روبه‌رو شدن با سوگ، می‌تواند به والدین و اطرافیان کمک کند تا بهتر در کنار آنها باشند و این مسیر دشوار را با درک بیشتری پشت سر بگذارند؛ به همین دلیل، به برخی از این نشانه‌ها اشاره می‌شود:

کودکان زیر ۳ سال به‌دلیل وابستگی عمیق‌تر به والدین، معمولاً غم و فقدان را با تغییر در الگوی خواب و تغذیه و نیز بازگشت به برخی رفتارهای نوزادی بروز می‌دهند.

در سن ۴ تا ۶ سال، کودک ممکن است پرسش‌های تکراری درباره فرد از دست‌رفته مطرح کند، ماجرای حادثه را در قالب بازی دوباره بسازد و دچار ترس یا کابوس‌های شبانه شود.

کودکان ۷ تا ۱۰ ساله نیز اغلب با کاهش تمرکز، دردهای جسمی مانند دل‌درد یا سردرد بدون علت پزشکی و همچنین نگرانی افراطی درباره اعضای خانواده مواجه می‌شوند.

نوجوانان ۱۱ تا ۱۴ ساله معمولاً احساسات خود را پنهان می‌کنند، به سمت پرخاشگری یا زودرنجی می‌روند و هم‌زمان با افت انگیزه و نگرانی نسبت به آینده دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

در کنار این نشانه‌ها، چند علامت هشداردهنده نیز وجود دارد که اگر والدین آنها را مشاهده کردند، لازم است کودک را نزد روانشناس یا متخصص ببرند:

ـ ادامه‌دار شدن علائم برای چند ماه

ـ ایجاد اختلال در خواب، درس یا روابط اجتماعی

ـ بروز اضطراب یا کابوس‌های پی‌درپی

ـ حرف زدن درباره مرگ یا آسیب‌زدن به خود

ـ کرختی عاطفی و ناتوانی در بیان احساسات، از جمله این موارد است.

برای حمایت از کودک، والدین می‌توانند با او به‌صورت صادقانه و متناسب با درک سنی‌اش گفت‌وگو کنند. همچنین شنیدن احساسات او بدون قضاوت، حفظ نظم همیشگی زندگی مانند خواب، غذا و بازی، و کاهش مواجهه با اخبار و تصاویر ناراحت‌کننده، از اقداماتی است که می‌تواند به بهبود شرایط کودک کمک کند.

انتهای پیام