به نقل از ایلنا، نیویورکتایمز تأکید کرده است که بر پایه ارزیابیهای فنی موجود، بخش قابلتوجهی از توان هستهای ایران همچنان دستنخورده باقی مانده و حملات آمریکا نتوانسته آسیبی سرنوشتساز و تعیینکننده به این برنامه وارد کند. بنابراین، امکان ازسرگیری و حتی گسترش فعالیتهای هستهای ایران همچنان مطرح است.
این روزنامه آمریکایی با استناد به گزارش بازرسان سازمان ملل نوشته است که ایران هنوز حجم قابلتوجهی اورانیوم با غنای بالا در اختیار دارد؛ ذخیرهای که اگر روند غنیسازی ادامه پیدا کند، میتواند برای تأمین مواد لازم جهت ساخت چند سلاح هستهای کفایت کند.
داریل کیمبال، مدیر اجرایی انجمن کنترل تسلیحات، در تحلیلی درباره وضعیت برنامه هستهای ایران گفته است که سیاست «فشار حداکثری» و اقدامات نظامی دولت دونالد ترامپ نهتنها نتوانسته توان هستهای ایران را از میان ببرد، بلکه بهاحتمال زیاد اساساً قادر نخواهد بود چنین هدفی را محقق کند.
الی گرانمایه، نویسنده گزارش «دیدهبان هستهای ایران» در شورای روابط خارجی اروپا نیز بر این باور است که بخش اعظم ظرفیت هستهای ایران همچنان باقی مانده و از بین نرفته است.
او مدعی شده که اگر نظارت و بازرسیهای بینالمللی وجود نداشته باشد، تهران میتواند ذخایر فعلی اورانیوم خود را در مدت زمانی کوتاه به سطحی برساند که برای تولید سلاح هستهای مورد نیاز است.
جیمز اکتون، پژوهشگر بنیاد کارنگی، نیز با اشاره به پابرجا ماندن بخش مهمی از زیرساختهای هستهای ایران ادعا کرده است که در صورت اعمال نشدن محدودیتهای تازه علیه تهران، ایران ممکن است در کمتر از یک سال به توان لازم برای ساخت سلاح هستهای دست یابد.
اکتون حتی این احتمال را مطرح کرده که در برخی شرایط، این فرایند بتواند از این بازه زمانی هم سریعتر پیش برود.
در مجموع، این ارزیابیها نشان میدهد که حملات نظامی، دستکم از نگاه شماری از کارشناسان و مقامهایی که نیویورکتایمز به آنان استناد کرده، نتوانسته برنامه هستهای ایران را بهطور کامل نابود کند و هنوز بخشهایی از ظرفیت و زیرساخت آن پابرجاست.
از این زاویه، پرسش اصلی پس از حملات آمریکا این است که آیا محدودیتهای موجود میتوانند مانع بازسازی برنامه هستهای ایران شوند یا اینکه تهران در صورت کاهش فشارها و نبود نظارت بینالمللی، بار دیگر فعالیتهای هستهای خود را با شتاب بیشتری از سر خواهد گرفت.
نظرات کاربران