خبرآنلاین به نقل از روزنامه کیهان گزارش داده است که در روزهای اخیر، «شهباز شریف» نخست‌وزیر پاکستان و «رجب طیب اردوغان» رئیس‌جمهور ترکیه راهی مکه شده‌اند و به‌همراه «بن‌سلمان»، یک پیمان نظامی سه‌جانبه امضا کرده‌اند. به باور این گزارش، سران این سه کشور که خود را در صف کشورهای به‌اصطلاح اسلامی می‌دانند، نه‌تنها در برابر کشتار بی‌رحمانه و جنایت‌بار مردم مسلمان و بی‌دفاع غزه واکنشی درخور نشان نداده‌اند، بلکه قرائن و شواهدی وجود دارد که از ارتباط و تبانی پنهانِ همان قتل‌عام وحشیانه با رژیم کودک‌کش صهیونیستی حکایت می‌کند. در چارچوب «پیمان نظامی مکه»، هرگونه اقدام یا حمله نظامی علیه یکی از این سه کشور، به‌معنای حمله به همه آن‌ها در نظر گرفته خواهد شد.
همچنین، هفته گذشته نیز نمایندگان بیش از چهل کشور در ریاض گرد هم آمدند و سندی را امضا کردند که هدف آن را «برقراری امنیت دریای سرخ و باب‌المندب» اعلام کرده‌اند؛ عبارتی که در عمل، ناظر بر رویارویی با مقاومت یمن و نیروهای انصارالله است (یعنی همان مقابله مستقیم با ایران و جبهه مقاومت). در این میان، دولت پاکستان نیز به‌عنوان یکی از امضاکنندگان این توافق حضور داشته است!

موضوع اصلی درباره دولت پاکستان است؛ دولتی که در گفت‌وگوها و رایزنی‌های مربوط به ماجرای پس از حمله بی‌رحمانه آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نقش میانجی را بر عهده گرفته و شاید بنا باشد بار دیگر هم همین جایگاه را ادامه دهد. کشوری که نخست‌وزیرش، «ترامپ» جنایتکار و بی‌رحم را انسانی شریف معرفی می‌کند و حتی بر این باور است که باید از اقدامات او با خطی زرین در تاریخ یاد شود(!)؛ در عین حال، همان دولت در «پیمان نظامی مکه» با جهت‌گیری و هدفی هم‌سو با منافع آمریکا و رژیم صهیونیستی حضور پیدا کرده است (ترجمه بی‌پرده‌اش، مقابله با ایران و ملت‌های مسلمان است). به‌علاوه، به بهانه «حفظ امنیت دریای سرخ و باب‌المندب» برای مقابله با انصارالله یمن—که در نهایت، باز هم به پروژه فشار علیه ایران ختم می‌شود—رسماً اعلام آمادگی کرده و متعهد شده است. حال باید پرسید: آیا کشوری (همان دولتی که با این هویت و رویکرد شناخته می‌شود) شایستگیِ میانجی‌گری را دارد؟! پاسخ روشن است و خوشبختانه مسئولان محترم کشورمان نیز به‌خوبی به این نکته واقف‌اند.

17302