هر ساله وقتی ماه اکتبر فرا می‌رسد کشورهای غربی مراسمی با عنوان «هالووین» را برگزار می‌کنند که با جستجوی بیشتر در فلسفه آن چیزی جز یک جریان خودساخته و پوچ به چشم نمی‌خورد و نمی‌توان با نگاهی به آن جنبه‌های انسانی و هیجاناتی سالم را پیدا کرد. در این جشن افراد با چهره‌های عجیب و غریب و ترسناک به پایکوبی‌های نامتعارفی می‌پردازند و در خلال این مراسم هم به نوعی در مسیر جریانات شیطان‌پرستانه گام بر می‌دارند.


جریاناتی که به هیچ‌وجه توجیه سرگرمی‌سازی به معنای انسانی ندارد و بیشترین چیزی که در میان آنها به چشم می‌خورد، رذیلت و انحطاط اخلاقی است. اما ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود و نقطه تاسف‌برانگیز این جریانات غربی رخنه آن‌ها در جوامعی است که فرهنگ آن‌ها مغایر با این گردهمایی‌هاست. اتفاقی که این روزها در پایتخت ما هم به چشم می‌خورد و با وجود مراسم و فرهنگ غنی ایرانی که بسیار از آن‌ها غفلت شده است، عده‌ای به برگزاری چنین مراسمی رغبت نشان داده‌اند و بی توجه به عواقب فرهنگی آن در زرق و برق انحرافات کشورهای غربی غرق شده‌اند.


این مساله حتی در برخی اماکن عمومی نظیر کافی‌شاپ‌ها گرفته تا فضاهای مجازی تبلیغ و در ساختمان‌های شهر برگزار می‌شود که مسئولان هم بی‌توجه به نفوذ چنین تفکراتی اقدامی برای پیشگیری آن نکرده‌اند.

رد پای تبلیغ و هدایت هالووین را می‌توان در جوامع غربی و به طور خاص در شبکه‌های معاند آنها دید که به طور ویژه به توسعه و تبلیغ آن می‌پردازند و در برنامه‌های زنده خود با برگزاری و تعریف و تمجید از آن سعی در گسترش و نفوذ آن در میان جوانان دارند. اقداماتی که فارغ از جوانان عادی جامعه ، در میان برخی از هنرمندان هم به چشم می خورد ، تا حدی که در صفحات مجازی خود به راحتی به تبلیغ آن می پردازند و ابایی از آن ندارند. حتی در برخی فروشگاه‌های شهر هم لوازم و اسبا این جشن نامتعارف را به راحتی پشت ویترین می‌فروشند.



به هیچ وجه نمی توان این شکاف موجود را نادیده گرفت و با توجه به گسترش روز افزون این شبیخون های فرهنگی بی تردید باید بیش از اینها به مقابله با چنین رویدادهای منحرفی پرداخت که در برنامه ریزی های ضد فرهنگی و دائمی دشمنان جایگاه ویژه ای دارد و جوانانی که خود را به دست چنین موج های ویران کننده ای می سپارند باید آگاهانه تر عمل کرده و خود را از این فضاها دور نگه دارند ، البته که مسئولان فرهنگی نیز باید با شناسایی چنین حرکت های ضد فرهنگی راههای گوناگونی را برای پیشگیری از رخنه آنها بیابند و با توجه بیشتر به مراسم معقول و ریشه دار ملی جلوی توسعه چنین فضاهای را که بصورت ساده و آزادانه در حال نفوذ هستند را بگیرند.


نکته تاسف برانگیز تری که لزوم توجه و اقدام سریع متولیان امر را دو چندان می کند حرمت شکنی هایی است که به واسطه چنین مراسمی اتفاق می افتد و با توجه به قرار داشتن در ایام ماه محرم که جایگاهی مهم و حساس در میان مردم دارد ، پذیرش تداوم چنین وضعیتی به هیچ وجه قابل قبول نیست و باید توجه داشت که سکوت و انفعال بیش از این جایز نیست و باید به سرعت در مقابل رخنه این جریانات در جامعه ایستاد.