وی افزود: ماندن در جمع برترینهای دنیا نیاز به آسیبشناسی مستمر دارد، باید این جایگاه را حفظ کنیم. سالهای گذشته بحث ما این بود که در لیگ جهانی باشیم و بتوانیم سهمیه را حفظ کنیم و یا اینکه در اسیا قهرمان شویم اما حالا والیبال پایش را فراتر گذاشته است.
داورزنی در این نشست درباره شانس المپیکی شدن ایران تاکید کرد: ما تلاش کردیم و عمر خود را گذاشتیم تا والیبال المپیکی شود. اگر هشت سال پیش 10 درصد شانس داشتیم و در 2012 با هدایت ولاسکو بیش از 50 درصد برای موفقیت شانس داشتیم در این دوره اصلا به شانس و احتمالات فکر نمیکنیم و میگوییم حتما باید المپیکی شویم. من تیم را برای کسب تجربه به مسابقات نمی فرستم بلکه تنها برای کسب سهمیه میرویم و حتما باید در این دوره سهمیه کسب کنیم مگر اینکه زمان برگزاری المپیک به تعویق بیفتد!
داورزنی گفت: ما در مسابقات انتخابی المپیک با تیمهای آسیایی نظیر ژاپن، چین، کره جنوبی و استرالیا و همچنین تیمهایی که از قارههای دیگر میآیند برای مثال از اروپا به جز ایتالیا که سهمیه گرفته، سه تیم از جمع حریفانی چون فرانسه، بلغارستان، صربستان و روسیه حریف هستیم. قطعار کار آسان نیست. بعد از انتخابی المپیک هم لیگ جهانی را داریم. در این دوره مسابقات لیگ جهانی فرمول متفاوتی دارد تا پیش از برگزاری المپیک تمام شود و تیمها بتوانند برای حضور در المپیک خود را آماده کنند.
وی با اشاره به زمان حضور کادرفنی جدید تیم ملی، گفت: پیشبینی ما این است که در دسامبر لوزانو و سیچلو در ایران حضور داشته باشند و بتوانیم بیشتر درباره برنامههای تیم ملی و به ویژه بازیهای تدارکاتی برنامهریزی کنیم. لوزانو بعد از اتمام همکاریش با باشگاه لهستانی به ایران میآید. سیچلو هم قرار است زودتر در ایران حاضر شود و از نزدیک لیگ را رصد کند تا بازیکنان این شانس را داشته باشند که دیده شوند. در حال رایزنی هستیم که با چه تیمهایی میتوانیم بازی تدارکاتی انجام دهیم و همچنین لوزانو چه برنامههایی خواهد داشت تا تیم را با آمادگی کامل به انتخابی المپیک بفرستیم.
رییس فدراسیون والیبال همچنین درباره مجمع انتخابایت کنفدراسیون آسیا، گفت: در این مجمع که اهمیت ویژهای داشت شرکت کردیم. از هر کنفدراسیون شش نفر به عنوان بورد فدراسیون جهانی انتخاب میشوند، طبیعتا همین افراد برای مجمع جهانی سال آینده نیز برنامهریزی میکنند. فدراسیون والیبال از چندین سال قبل در کنفدراسیون والیبال آسیا عضویت داشت اما چون والیبال ایران ز این سطح بالاتر رفته و جهانی شده است ما نیز برنامه ریختیم تا یک کرسی بینالمللی داشته باشیم. برای پست ریاست بن ناصر مطرحترین کاندیدا بود اما با مشورتی که با آری گراسا داشتم به این نتیجه رسیدیم که این ظرفیت وجود دارد تا ایران به عنوان یکی از اعضای بورد هیات رییسه معرفی شود. جالب است نماینده استرالیا 9 رای آورد و ما با 18 رای موفق شدیم. این نشان میدهد که کشورهای آسیایی نگاه خوب و مثبتی به ایران دارند. امیدوارم از این پس بتوانیم برای موفقیتهای بیشتر والیبال ایران و همچنین سایر اعضا استفاده کنیم. البته در سایر کمیتهها مثل کمیته داوران، پزشکی، مسابقات، رسانه و همچنین مربیان نیز کاندیدایی را مطرح کردیم. بعد از انتخاب روسای این کمیتهها از کاندیداهای خود حمایت میکنیم تا کرسی بگیرند.
در ادامه صحبتهای داورزنی، خبرنگاران به بیان پرسشهای خود پرداختند که متن پرسش و پاسخ آنها به این شرح است.
دلیل انتخاب سیچرلو به عنوان مربی و دستیار قبل از گزینش سرمربی یعنی لوزانو چه بود؟
ما از فروردین ماه نشستی با کواچ داشتیم و در مورد عملکرد کادرفنی ابراز نگرانی کردیم و مطرح کرد که من با همین کادر به مقامی چهارمی لیگ جهانی و ششمی جهان رسیدم. ما گفتیم دست شما باز است که از ظرفیت بیشتری استفاده کنید زیرا معتقدیم تمام مربیانی که روی نیمکت مینشینند میتوانند به مربی کمک کنند، اساسا به خاطر همین پنج مربی روی نیمکت والیبال حضور دارد. به هر ترتیب کواچ نپذیرفت. از سوی دیگر میگفتیم وقتی نیمکت تیم ملی فضای آرامی نداشته باشد چگونه میتواند انسجام تیمی را تزریق کند. خیلیها میپرسیدند چرا سعید معروف میخواهد تعویض کند. وقتی خود نیمکت آرامش ندارد چطور تیم میتواند خوب کار کند، همه این موارد به نیمکت تیم ملی برمیگردد. کاپیتان اداره بازیکنان داخل زمین را دارد و وقتی این تعامل بین او و کادر نباشد موضوع قابل تامل است. حتی یک جایی میگفتند چرا بازیکنان بیتفاوت شدهاند. این را تاکید کنم که ما همیشه دست کادرفنی را باز گذاشتهایم. در انتخاب بازیکن یا مربی فشاری به کواچ نیاوردیم و به هر ترتیب او خودش در این باره تصمیم میگرفت اما بعد از این بحثها و نتایج جام جهانی فرصت داشتیم تا گزینههای مختلف را بررسی کنیم. سیچلو فردی بود که میتوانست در فاصله 45 روز مسابقات انتخابی المپیک مفید باشد. او به کرات در زمان ولاسکو مسئولیت تمرین تیم ملی را بر عهده داشت و بازیکنان را به خوبی میشناخت. شاید میتوانستیم اگر فرصت داشتیم آناستازی را دعوت کنیم تا با گروهی بیاید و چند سال ازمون و خطا کند اما فرصتی نداریم که یک مربی بیاید و بازیکنان را بشناسد و برای آنها برنامهریزی کند. تجربه ما نشان داده است که سیچلو نقش پررنگی در مدلهای تمرینی ولاسکو داشت. خیلی میگفتند سیچلو میتواند به عنوان سرمربی بیاید اما ما معتقد بودیم تیم ملی نیاز به یک برند قویتر دارد که تجربه حضور در مسابقات المپیک و جهانی را داشته باشد. برای ما راحت بود با آناستازی کار کنیم اگر فرصت بیشتری داشتیم اما او نهایتا 10 الی 15 روز قبل از مسابقات تازه میتوانست به ایران بیاید. از سوی دیگر بازیکنان نیز عملکرد سیچلو را قبول داشتند و به این نتیجه رسیدیم که زوج سیچلو و لوزانو میتوانند مکمل خوبی باشند، با توجه به آنچه ما انتظار داریم میتوانند برای تیم ملی مفید کار کنند.
منتقدان شما معتقدند جلسات هماندیشی فرمالیته بود، نظر شما در این باره چیست؟
در ژاپن و در جریان مسابقات انتخابی به جام جهانی به این نتیجه رسیدیم که از طیفهای گوناگون مشورت بخواهیم. یک کارگروه رسانه، یک کارگروه مربیان و یک کارگروه از پیشکسوتان را دعوت کردیم و نقطه نظرات آنها را جویا شدیم که بهترین تصمیم را بگیریم. برایم جالب است که چطور برخی این موضوع را فرمالیته میدانند. من خواهش میکنم افشاردوست دبیر فدراسیون که خودش یکی از قهرمانان و مربیان والیبال بوده درباره اثرات این کارگروهها توضیح دهد.
افشاردوست دبیر فدراسیون در تکمیل صحبتهای داورزنی گفت: ما چهار حوزه افراد را با توجه به مسئولیتهایشان در حوزه والیبال مدنظر قرار دادیم و از آنها مشورت خواستیم. به نظرم این صحبتها کاملا توانست برای ما روشنگر باشد البته اکثر دوستان و کارشناسان مواردی را مطرح کردند که برای خود ما هم قابل قبول بود و به آن باور داشتیم. در نهایت جمعبندی این صحبتها را در جلسه هیات رییسه و همچنین رایزنی با کواچ به کار بستیم و فکر میکنم بسیار جلسات مفیدی بود.
منبع: ایسنا
نظرات کاربران