اثر بخشی دارو روی افراد مختلف متفاوت است. گاهی برخی تومورها به داروهای رایج شیمی درمانی یا پرتو درمانی پاسخ نمی دهند و فرآیند درمان پیچیده می شود. محققان دانشگاه تورنتو به منظور بررسی بهترین شیوه درمان، با استفاده از ماده ژنتیکی بیمار موفق به رشد دو بعدی تومور شدند. ماده ژنتیکی یک سلول یا یک ارگانیسم، به مواد موجود در هسته و میتوکندری گفته می شود که نقش اساسی در تعیین ساختار و ماهیت سلول دارد.
این بافت دوبعدی شبیه به یک نوار باریک است و با استفاده از داربستی از جنس کلاژن تولید می شود. می توان این نوار دوبعدی را مانند نوار چسب به دور یک هسته فلزی پیچید و تومور سه بعدی ایجاد کرد؛ بنابراین امکان مطالعه تومور دو بعدی و سه بعدی وجود دارد.
به دلیل اینکه این بافت دو بعدی از ماده ژنتیکی بیمار است، می توان اثر بخشی داروی های مختلف را در محیط آزمایشگاهی بررسی کرد. برای مثال، زمانی که این مدل در برابر پرتو درمانی قرار می گیرد، لایه های بیرونی که بیشترین اکسیژن را دارند، بهتر به درمان پاسخ می دهند و لایه های داخلی در برابر درمان مقاوم می مانند. این دستاورد بهترین روش تجزیه و تحلیل زیست شناسی سلول های سرطانی است.نتایج این تحقیقات در نشریه Nature Materials منتشرشده است.

ایرنا