هجدهم آذرهزارو سيصد و بيست وهفت خدا منتظر بود تا فرشته ها مثل هر روز برايش چاى بياورند،چون قبل از خلق هر انسانى خدا دوست دارد چايش را بنوشد،اما آنروز هر چه فرشته ها گشتند چاى پيدا نكردند،يكى از آنها كه از همه باهوش تر بود گفت:بهتر است به جاى وقت تلف كردن چاى اختراع كنيم.هر كدام از ما خوبيهاى مخصوص به خود داريم،آنها را با هم مخلوط ميكنيم و بهترين چاى را براى خداى عزيز درست ميكنيم.اين شد كه يكى از آنها هوش،ديگرى مهربانى...بخشندگى ...بزرگى...قدرت...و خلاصه همه خوبيهاى خود را دَم كردند و بهترين چاى را براى خدا بردند.خداوند وقتى چاى را نوشيد سر حال و خوشحال به فرشته ها گفت:خب،انسانى را كه امروز خلق ميكنم چه انسانى ميشود،ميشود مسعود جعفرى جوزانى.فقط سالها بعد كه قرار است دخترى براى او خلق كنيم روزى هزار بار ما را شُكر مى كند كه خب حق دارد.....هنوز هم كه هنوز هجدهم آذر خدا به فرشته ها مى گويد:نگفتم،فقط در اتاقم را ببنديد تا كمى استراحت كنم صداى شُكر كردن هاى سحر در اين روز خيلى بلند است(خداى مهربونم شُكر)
شفاف
نظرات کاربران