دولت یازدهم نمی‌تواند بدهی‌هایش را بدهد چون كفگیر تهیه پول از نفت به ته دیگ زمین سفت بازار جهانی نفت خورده و پولی از آن بیرون نمی‌اید. سهامداران بانك‌ها كه حالا به جای دولت نهادهای خاص شده‌اند نیز نمی‌خواهند از منافع واقعی خود عبور كنند و بازی را به سود رقبا ترك كنند. آنهایی كه از بانك‌ها وام گرفته‌اند و حاضر نیستند وام بانك‌ها را بدهند نیز می‌دانند دست‌كم تا چند مدت دیگر می‌توانند این گونه روزگار بگذرانند.

بدهی دولت و شركت‌های دولتی به بانك‌ها به اضافه بدهی سایر نهادها روی هم ۳۰۰ هزار میلیارد تومان شده است. آمارهای غیررسمی نشان می‌دهد نرخ مطالبات معوقه بانك‌ها به ۳۰ درصد رسیده است از سوی دیگر زمین‌گیر شدن اقتصاد ملك و مسكن نیز بخشی از دارایی‌های بانكی را قفل كرده است و مدیران بانك‌ها را در شرایط دشوار قرار داده است.

دولت و بانك مركزی كه نگران است برای اطمینان خاطر كمی بیشتر نرخ ذخیره قانونی بانك‌ها را در سقف ۱۳ درصد حفظ كرده و حاضر نیست آن را كاهش دهد. بانك‌های ایرانی از طرف دیگر با رقابت موسسه‌های اعتباری غیرمجازی مواجه شده‌اند كه دولت و بانك مركزی توانایی حذف آنها از بازار پول را ندارند و مدیران و صاحبان آنها بمب ساعتی را به لحظه انفجار نزدیك می‌كنند.

بانكداران ایرانی برای رقابت با این موسسه‌ها به میدان مین رفته و در حالی كه نرخ تورم روندی كاهنده دارد نرخ سود سپرده‌گذاری را افزایش می‌دهند تا بتوانند سود پول مردم را بدهند. مشكل بانكداری ایران در وضعی قرار دارد كه اگر به سمت بهبود حركت نكند روزبه‌روز بر شدت بیماری كشنده‌اش افزوده می‌شود و به لحظه انفجار بزرگ نزدیك می‌شود. هزینه‌های این انفجار را كدام گروه اجتماعی و كدام نهادهای سیاسی خواهند داد؟