سایت خبری تحلیلی ساعت 24- این روزها یکی از بحث‌هایی که به شدت شنیده می‌شود مسئله دامپینگ است. در حال حاضر بسیاری این اعتقاد را دارند که در واردات کالاها، اقتصاد ایران با پدیده دامپینگ روبرو است. وقتی صحبت از این پدیده می‌شود همه دنبال کسی که این کار را انجام می‌دهد می‌گردند اما واقعیت این است که در شرایط امروز اقتصاد ایران دامپینگ پدیده‌ای غیرقابل اجتناب است. شرایط امروز اقتصاد ایران به این شکل است که به دلیل سیستم مالیاتی و وضعیت تورمی هر روز شاهد افزایش هزینه تمام شده قیمت داخلی کالاهای ایرانی هستیم. در این شرایط تمامی کشورها اقدام به سیاست کاهش ارزش پول ملی می‌کنند تا صنایع توان رقابت را از دست ندهند. برای مثال کشورهای موفق مثل ترکیه با ایجاد تناسب میان قیمت ارز و تورم توانسته‌اند مزیت صادراتی برای خود ایجاد و در عین حال در بازار داخلی خود نیز بازارها را حفظ کنند. در واقع حفظ بازار داخلی شاید از صادرات بسیار مهمتر باشد چرا که برای تولید کننده اول بازار داخلی ملاک است بعد صادرات. این حقیقت را باید پذیرفت که وقتی بازار داخلی را از دست بدهیم صادراتی را هم به تبع آن از دست خواهیم داد.
در چنین شرایطی بهترین راه برای حفظ وضعیت افزایش تعرفه‌ها است. در حالتی که دولت با افزایش نرخ ارز مخالفت می‌کند تنها راه حل این است که نظام تعرفه‌های گمرکی این نقیصه را جبران کند. بسیاری به خاطر پیوستن به سازمان تجارت جهانی با این موضوع مخالفت می‌کنند اما باید پذیزیم که پیوستن به WTO در شرایط فعلی یک رویا است. تا تحریم ها به طور کامل برداشته نشود امکان پیوستن به WTO نیست و بعد لغو کامل تحریم پیوستن به این سازمان حداقل به 10 سال زمان نیاز دارد.. من معتقد هستم  که نباید به خاطر WTO بیاییم تولید داخلی را نابود کنیم چرا که ما نیاز داریم با تعرفه جلوی دامپینگ را بگیریم. 
*نایب رئیس کمیسیون سرمایه گذاری اتاق بازرگانی تهران