مدیران صدها شرکت خارجی هرگز برای تفریح و سرگرمی به ایران نیامدهاند اما باید در داخل نیز کارهایی صورت پذیرد که فرصتها از دست نرود و سرمایهگذاریهایی که احتمالا در ایران انجام خواهد شد هدر نرود. یکی از اقدامهای ضروری و بسیار مهم این است که شفافیتها در کسبوکار و در تصمیمها روند فزاینده پیدا کند. شفافیت میتواند روزنهای از امید باز کند تا در مسیر فعالیتها فشار و رانت نباشد تا سرمایهگذاران خارجی با رغبت به ایران بیایند.
تجربه نشان میدهد که فقط ورود سرمایهگذاران خارجی و یا جذب سرمایههای خارجی برای عبور از شرایط دشوار کافی نیست و کشور نیاز به انضباط مالی و پولی و تصمیمگیری دارد. تاریخ دو منطقه اروپا و آمریکای جنوبی در سالهای پس از جنگ دوم جهانی همین مسئله را به خوبی اثبات میکند، به این معنی که کمکهای فنی، اقتصادی و مالی هم به اروپاییها و هم به کشورهای آمریکای جنوبی داده شده اما کشورهای اروپایی به دلیل شفافیت، زیربناهای اخلاق کسب و کار، انضباط آهنین در دخل و خرج کمکها و اینکه واجد نهادهای دموکراتیک بودند از کمکها به شکل کارآمد استفاده کرده و به سرعت پیشرفت کردند اما در آمریکای جنوبی این اتفاق نیفتاد.
دولت آقای روحانی در دو سال سپری شده بخش اعظم نیروی خود را برای رسیدن به نقطه آرامش در سیاست خارجی متمرکز کرد و خوشبختانه به جای خوبی هم رسید و اکنون ضرورت دارد که در مسیر ارتقای اخلاق کسب و کار، در راه رشد شفافیت و انضباط حرکت کند تا از سرمایههای احتمالی وارد شده به کشور استفاده کارآمد شود. یادمان باشد که در دولتهای نهم و دهم صدها میلیارد دلار سرمایه از منابع داخلی و نفت به دست آوردیم اما بهرهوری پایین و سیاستهای نادرست آنها را هدر داد و این باید درس عبرت باشد.
محمد اميرزاده
نظرات کاربران