ماجرا از علاقه محسن رضایی به انتخابات آغاز می‌شود. که در انتخاباتهای زیادی یا خود کاندید می‌شد یا از لیست یا فردی حمایت می‌کرد.اخیرا وی از عملکرد شورای نگهبان در جریان ردصلاحیت های اخیر دفاع کرد.

اما ماجرای محسن رضایی با شورای نگهبان طولانی‌تر از این حرف‌هاست، آغاز داستان از زمانی شروع شد که محسن رضایی در نامه به آیت الله جنتی مدعی شد که نتیجه تجمیع آرای ثبت شده و امضا شده فرم‌های وزارت کشور توسط ناظران وی، منجر به 7 تا 9 میلیون رأی قطعی برایش شده است.

از طرف دیگر سخنگوی شورای نگهبان وارد ماجرا شد.کدخدایی در پاسخ به ادعای رضایی، تصریح کرد: طبیعتاً قوه قضائیه باید پیگیر این موضوعات بوده و با کسانی که این‌گونه شایعات را مطرح می‌کنند، برخورد کند. زیرا شمارش آرا در مقابل دوربین‌های صدا و سیما و هیات‌های نظارت و اجرایی شورای نگهبان صورت گرفت.

پس از آن رضایی گاه و بی گاه در مصاحبه‌هایش نقطه نظرات خود درباره پایان دادن به اعتراضات پس از انتخابات را مطرح می‌کرد. اما شاید در این میان یکی از نامه‌های وی بیش از همه این مواضع خبر ساز شد. حجم انتقادات موجب شد دو روز بعد دفتر رضایی با صدور بیانیه‌ای به منتقدان اعلام کند که با دقت بیشتر نامه را بخوانید.

اما گویا این جا هم محسن رضایی طاقت نیاورد و باز هم مسیر عوض کرد به صورتی که بعدها وی دو کاندیدای دیگر انتخابات ریاست جمهوری را عمله آمریکا خواند و گفت: من آن دو را عمله آمریکا می‌دانم و در 25 بهمن 89 اعلام کردم اگر این دو نفر از مردم عذرخواهی نکنند مردم می‌توانند آنها را دستگیر کنند.

رضایی ادامه داد: شاید برخی بگویند چنین اظهارنظری دیرهنگام بوده است، اما هیچ کس موضعی مانند من در برابر سران فتنه نداشته است؛ اعتقاد دارم برای اثر بیشتر بایستی مواضعم در این باره را به موقع مطرح می‌کردم و زمانش وقتی بود که به دستگیری آنان منجر شد.

رضایی از دیرباز رابطه پیچیده‌ای با آیت الله هاشمی رفسنجانی داشته‌اند. در شرایط مختلف نیز از حمله و گزند به هاشمی دریغ نکرد است. با این اوصاف در آخرین اظهار نظر محسن رضایی در واکنش به سوالی در مورد رابطه خود با آیت الله هاشمی، جنس نقدهای خود به هاشمی را ایدئولوژیک و فکری عنوان کرد.

حال باید دید که محسن رضایی با سابقه‌ی زیگزاگ رفتن در دنیای سیاست بالاخره در یک نقطه می‌ایستد یا نه؟