وی خاطر نشان کرد: با توجه به کارایی هواپیما و بررسی های تخصصی صورت گرفته روی تمامی احتمالات و نظریات، اشکال در سیستم کنترل الکترونیکی موتور هواپیما عامل محوری و موثر در سانحه بوده و اشکال در این سیستم نه تنها موجب نارسایی در هشدار به موقع به خلبان شده بلکه خود عامل مهمی برای از دست رفتن موتور هواپیما شده است.
جعفرزاده گفت: سازمان هواپیمایی کشوری برای رسیدن به نتایج دقیق و رفع تمامی احتمالات مطرح شده و رسیدن به نتایج صحیح از تمامی ظرفیتهای ممکن استفاده و در طول بررسی ها از کارشناسان روسی و اکراینی و شرکت طراح و سازنده موتور هواپیما نیز بهره گرفته است.
وی در ادامه اذعان کرد بررسی ها باتوجه به مستندات موجود از جمله اطلاعات استخراج شده از FDR و CVR (جعبه سیاه) و لاشه هواپیما حاصل و از سه عامل سانحه ساز ماشین (هواپیما)، محیط (وضعیت جوی) و انسان عامل اول یعنی نقص فنی علت اصلی سانحه اعلام شد.
این هواپیما با ۴۸ سرنشین در مرداد ماه ۹۳ در ساعت ۹:۲۲ به وقت محلی در حوالی فرودگاه مهرآباد تهران دچار سانحه شد و ۲ خلبان و ۴ کادر پروازی و ۳۴ مسافر آن جان باختند.
مهر
نظرات کاربران