dir="RTL">وی در ماه‌های سپری شده تلاش كرده است دیدگاهش را به گوش همه طرف‌های درگیر ماجرای اقتصاد سیاسی ایران برساند. تحلیل جلالپور از «بخش خصوصی» ایران جذاب است. او كه یك بازرگان‌زاده است و می‌گوید جد اندر جدش نیز بازرگان بوده‌اند، می‌گوید درست است كه در میان مدعیان بخش خصوصی افرادی رانت‌خوار بوده‌اند اما كلیت این بخش در سال‌های اخیر محلی برای رشد نداشته است. تحلیل او را می‌خوانید:

«بخش خصوصی كه وابستگی به دولت ندارد با انواع بحران‌ها روبه‌رو شده است. می‌خواستم از سوال شما به این پاسخ برسم. بخش خصوصی واقعی ما طی دهه‌های گذشته كوچك‌تر شده و به هیچ عنوان بزرگ‌تر نشده است. بخش خصوصی ما نتوانست خود را تقویت كند. در مساله خصوصی‌سازی كاملا مشهود است كه چنین امری رخ داده است. كمتر از ۱۰ درصد از خصوصی‌سازی به بخش خصوصی واقعی رسیده است. حال سوال این است در جریان خصوصی‌سازی مگر بخش خصوصی نمی‌خواست ورود كند و یا تقاضا از سوی آنها وجود نداشت. بخش خصوصی علاقه‌مند بود كه از خصوصی‌سازی سهمی داشته باشد اما به واسطه نگاه‌های غیرخصوصی چنین اتفاقی رخ نداد و خصولتی‌ها سهم‌خواهی كردند. لذا بخش خصوصی در فضای پیش آمده مجبور به تسلیم شد.

از این رو اتاق بازرگانی و بخش خصوصی واقعی باید برای رسیدن به فضای رقابتی و ایجاد یك شرایط مساوی تلاش و به عنوان یك مطالبه این امر را پیگیری كند. از آنجا كه این مهم دوجانبه است، دولت نیز به سهم خود باید در به وجود آوردن فضای سالم رقابتی اقدامات لازم را انجام دهد. به گونه‌ای كه حاكمیت باید به دنبال از بین بردن رانت، حذف نگاه ویژه و ایجاد زیرساخت برای بخش خصوصی واقعی باشد. اگر چنین امری اتفاق بیفتد بخش خصوصی واقعی شروع به رشد و نمو و بخش خصوصی غیرواقعی افول می‌كند. معتقدم عمده دلیلی كه باعث شده بخش خصوصی واقعی در كشرمان شكل نگیرد پول‌های فراوان و بی‌حساب و كتاب از درآمدهای نفتی بوده است. زمانی كه قیمت نفت در كشور بالا بود تمام خلاها و كمبودها را پوشش می‌داد. وقتی بهره‌وری، بهینه‌سازی و نیروی انسانی كارآمد نداشتیم می‌گفتیم مشكلی وجود ندارد چرا كه پول نفت هست و آن كاستی‌ها را جبران می‌كند. این گونه نگاه‌ها خلاهای زیادی را در كشور ایجاد كرد و حال كه قیمت نفت كاهش یافته است می‌بینیم كه گرفتار چه موضوعاتی شده‌ایم.

تجربه در این دوران ثابت كرده است كه وقتی درآمدهای نفتی بالا می‌رود نرخ بهره‌وری منفی می‌شود اما زمانی كه قیمت نفت سیر نزولی به خود می‌گیرد نرخ بهره‌وری هم رشد پیدا می‌كند. حال این روزها به واسطه كاهش قیمت نفت اكثر شاخص‌های كیفی رشد پیدا كرده است. هر زمان كه درآمدهای نفتی بیشتر می‌شود. اصلاح ساختار در كشور كمتر خواهد شد. لذا بخش خصوصی از كاهش قیمت نفت به آینده امیدوارتر می‌شود. به هر ترتیب اتفاق‌هایی كه در مورد بخش خصوصی رخ داده یك‌شبه قابل حل نیست چرا كه یك روزه پدید نیامده است. برای این مسیر طولانی تغییر ریل نیاز است. لذا باید برای تقویت بخش خصوصی بدون از دست دادن زمان برنامه ریزی كرد. در میدانی كه به وجود آمده بخش خصوصی نتوانسته است جایگاه خود را پیدا كند. لذا برای اصلاح سال‌های گذشته نیازمند زمان هستیم و این امر باید از طرف دولت و بخش خصوصی واقعی صورت گیرد.

به گزارش ساعت ۲۴، جلالپور در بخش دیگری از سخنانش گفت: بخش خصوصی باید عزت، همت، غیرت، منزلت و حمیت خود را به كار بگیرد و در كنار آن حاكمیت فضای مناسب را به وجود بیاورد. تا زمانی كه سرشاخه‌ها، فضای نامناسب، غیررقابتی و رانتی باشد عملا اگر بخش خصوصی تمام توان خود را بگذارد حتی نفس كشیدن هم برایشان سخت خواهد بود و همین است كه در طول ادوار گذشته خصوصا در ۱۰ سال گذشته كه منابع نفتی سرشاری داشتیم میزان توسعه، حركت و بزرگ‌تر شدن بخش خصوصی نسبت به سال‌های قبل از آن كمتر بوده است. وقتی چنین شرایطی پدید می‌آید حق بدهید به بخش خصوصی كه برای حیات و بقای خود از آنجه در جامعه هست عقب نماند و استفاده كند، یعنی شرایط ایجاب كند كه بخش خصوصی برای گرفتن امضاهای طلایی به دنبال دولت باشد.

اگر امروز فعال بخش خصوصی صرفا بخواهد آنچه نظر بخش خصوصی است را عمل كند نمی‌تواند ادامه حیات دهد. لذا بخش خصوصی مجبور است با توجه به آنچه در كل و كلان كشور مانند ضوابط، قوانین، تصمیمات، ارتباطات، امكانات و ظرفیت‌ها كه در جایی دیگر تصمیم‌گیری می‌شود ورد كند. در حقیقت بخش خصوصی ناخواسته باید وارد فضاهایی شود كه بتواند امتیاز بگیرد این امر تا زمانی ادامه خواهد داشت كه فضای اقتصادی كشور رانتی باشد.»