. سید جلال بازی رفت را به دلیل مصدومیت از دست داد و انگیزه فراوانی داشت تا در مسابقه حساس برگشت با مربی کروات تسویه‌حساب کند. برانکو در آن مقطع بعد از عبور از اسم حسینی، لوکا ماریچ را جذب کرد؛ مدافعی که آن اوایل نیمکت‌نشین بود و همین مساله باعث می‌شد پروفسور به خاطر ترجیح وی بر سید جلال مورد انتقاد قرار بگیرد. با این وجود ماریچ رفته رفته در خط دفاعی سرخپوشان جا افتاد و به یک مهره فیکس و کلیدی تبدیل شد. اتفاقا او در بازی اخیر با نفت هم در تقابل با سید جلال کم نیاورد و پا به پا پیش رفت. تا زمانی هم که ماریچ داخل میدان بود، بار خط دفاعی پرسپولیس را به دوش می‌کشید و اصلا بیرون رفتن او یکی از دلایل شکست سرخپوشان بود. به عبارت دیگر برانکو در زمینه جذب ماریچ اشتباه نکرد، اشتباه او جایی بود که نتوانست یک زوج مناسب برای این بازیکن پیدا کند. اومانیا که درست مثل فصل قبل کمتر از حد توقع ظاهر شده و کلا نمی‌شود رویش حساب کرد، نورمحمدی هم که تکلیفش روشن است. فقط بنگر باقی می‌ماند که او هم اگر مصدوم و محروم نباشد، به طور متوسط در هر بازی حداقل یک اشتباه بزرگ را «سهمیه» دارد! شاید حالا برانکو فهمیده باشد که می‌شد سید جلال را گرفت و کنار ماریچ قرار داد. در آن صورت بعید بود پرسپولیس به عنوان صاحب بهترین خط حمله لیگ، از تفاضل گل کمتری نسبت به دو رقیب دیگر برخوردار باشد!

بانک ورزش