style="line-height: 1.5em;">سایت خبری تحلیلی ساعت 24- صنعت سيمان هنوز به خودکفايي نرسيده است. در دنیا حدود 70 نوع سیمان تولید می شود در حالیکه در ایران حدود 10 تا 12 نوع  سیمان بیشتر تولید نمی شود.
ژيلا سماواتي،مدير سرمايه گذاري و بررسيهاي اقتصادي شرکت توسعه،سرمايه وصنعت غدير  با بيان مطلب فوق گفت: صنعت سيمان هنوز به خودکفايي نرسيده است. اگرچه از ابتدا تاکنون پیشرفت های قابل توجهی در راه اندازی کارخانجات ، کاهش زمان بهره برداری ، تولید انواع سیمان و..... در صنعت داشته ایم ، لکن همچنان در ساخت بخشی از ماشین آلات و تجهیزات کارخانجات و راه اندازی آن ها وابسته به خارج هستیم . در دنیا حدود 70 نوع سیمان تولید می شود در حالیکه در ایران حدود 10 تا 12 نوع  سیمان بیشتر تولید نمی شود.
اين کارشناس صنعت سيمان افزود: با توجه به اينکه ايران جزءکشورهاي عمده صادرکننده سيمان است اما موانع زيادي سر راه خود دارد. از جمله نداشتن تشکیلات منسجم در بازار منطقه،عدم وجود زیر ساخت های مناسب، مشکلات حمل و نقل( ناوگان حمل سیمان ،جاده های نامناسب و..... ،اثرات پایین بودن قیمت داخلی سیمان بر قیمت های صادراتی، مشکلات ناشی از تحریم های بین المللی جهت انتقال پول (گشایش LC)،حضور رقبای جدید ، ناامنی و مشکلات ناشی از آن در منطقه، از جمله مشکلات صنعت سيمان است.
سماواتي افزود: نحوه پرداخت تسهيلات به صنعت سيمان هم مشخص است. به طور میانگین در حد متوسط است ، به هر حال اخذ تسهیلات مشکلات خاص خود را دارد به خصوص با نرخ های بالای تامین منابع  . علی ایحال در حال حاضر در اغلب کارخانجات سیمانی مشکل اصلی در صنعت در ارتباط با تسهیلات ارزی اخذ شده از محل صندوق ذخیره ارزی طی دهه 80 جهت افزایش ظرفیت و یا توسعه است که با افزایش نرخ ارز طی دو سال اخیر ، تاثیر بسزایی در مانده بدهی شرکتها گذاشته است . همچنین افزایش بهای تمام شده تولید ناشی از تورم و اجرای طرح هدفمندی یارانه ها از یکسو و کنترل و نظارت دولت بر قیمت فروش محصول از سوی دیگر اغلب شرکتها را با بحران نقدینگی روبرو ساخته است .
وي خاطر نشان ساخت: به نظر من با کاهش نرخ بهره ،  کاهش بروکراسی حاکم بر بانک ها در اعطای وام ، تخصیص صندوق های حمایت از تولید و اعطای تسهیلات ارزان قیمت از آن محل ، استفاده از سایر ابزار های تامین مالی و ... شايد کارگشا باشد.
مدير سرمايه گذاري و بررسيهاي اقتصادي شرکت توسعه،سرمايه وصنعت غدير  ادامه داد: ایران چهارمین تولید کننده و بزرگترین صادر کننده در دنیا می باشد. در حال حاضر این صنعت با مازاد عرضه مواجه است که حدود 20% آن صادر می شود که عمدتا به کشور عراق حدود 50%  است .  از آنجاییکه رشد مصرف سیمان ارتباط تنگاتنگی با رشد اقتصادی در جوامع دارد ( تقریبا  بین 3 تا 7 درصد بالاتر از رشد GDP )  لذا با توجه به پیش بینی های دولت از روند رشد اقتصادی ، پیش بینی می شود عرضه و تقاضای سیمان  تا سه - چهار سال آتی به تعادل برسد .
اين کارشناس صنعت سيمان خاطر نشان ساخت: عموما بدلیل اینکه سیمان صنعتی سرمایه بر و دیر بازده است انگیزه سرمایه گذاران جهت سرمایه گذاری به نسبت سایر صنایع کم است . در حال حاضر مخارج ساخت یک کارخانه یک میلیون تنی حدود 400 میلیارد تومان برآورد می شود که در بهترین شرایط حدود 3 تا 4 سال راه اندازی خواهد شد و معمولا با نسبت 40 % سرمایه و 60% تسهیلات تامین منابع می شود . 
وي در خصوص ارتقاء سطح تکنولوژي در صنعت سيمان گفت: صنعت سیمان از لحاظ دوره عمر تکنولوژی و محصول در مرحله ای بین رشد و بلوغ قرار دارد و تقریبا اغلب کارخانجات با توجه به طرح های توسعه و بهینه سازی انجام شده از تکنولوژی روز برخوردارند . شاید بتوان گفت تکنولوژی تولید سیمان های آمیخته  ، بازیافت برق از حرارت خروجی کوره ها،  استفاده از سوختهای فسیلی و  مسائل زیست محیطی در این صنعت جای رشد دارد. 
 ژيلا سماواتي در خصوص عدم اقبال سهامداران به صنعت سيمان اظهار داشت:  تصور بازار از ادامه فزونی عرضه بر تقاضا در آینده،   بازده پایین سرمایه گذاری در سهام سیمانی در مقایسه با سایر صنایع مورد توجه بازار ( تقریبا طیف قابل توجهی از سرمایه گذاران بدنبال بازده بالا در مدت کوتاه هستند در حالیکه سرمایه گذاری در این صنعت نیازبه حوصله دارد) ،ناامیدي نسبی از افزایش مورد انتظار قیمت های فروش سیمان بدلیل دخالت دولت ،ترس از تکرار تجربه تلخ سالهای 82 و 83 در خصوص سهام سیمانی و همچنین تجربه تلخ اخیر، عدم تفکیک مناسب شرکتهای سیمانی از دید سرمایه گذار جهت تصمیم گیری (از جمله موقعیت جغرافیایی ، دوری و نزدیکی به مرزها، نو وکهنه بودن کارخانجات ، رقبا ، وضعیت بدهی ها و .....،    عدم توجه و حمایت مناسب سهامداران عمده شرکتهای سیمانی دربازار،ازجمله عدم اقبال سهامداران به صنعت سيمان است.
مدير سرمايه گذاري و بررسيهاي اقتصادي شرکت توسعه،سرمايه وصنعت غدير در ادامه افزود: دخالت دولت در قیمت گذاری سيمان از مهمترين محدوديتهاي تحميل شده به صنعت سيمان به شمار مي رود.