این نگاه برانکو نشأت گرفته از تفکر حرفه‌ای مردی است که سال‌ها در فوتبال اروپا کار کرده و به اصول و مبانی باشگاهداری آشنا است. در فوتبال دنیا، بازیکنان حکم کارمندان یک باشگاه را دارند و در ازای پولی که می‌گیرند، تمام وقت باید در اختیار باشگاه باشند و سر ساعت مشخص وارد کمپ تمرینی شوند و تا غروب آنجا بمانند. آندو تیموریان از سال‌هایی که در باشگاه‌های بولتون و فولام حضور داشت، خاطراتی را برایمان تعریف می‌کرد که نزدیک به این درخواست برانکو بود. در بولتون و فولام، بازیکنان صبح به باشگاه می‌آمدند و پس از صرف صبحانه در رستوران مجموعه، زیر نظر گرفته می‌شدند. اگر تمرین صبحگاهی وجود داشت، تمرین می‌کردند و پس از آن ناهاری – که طبق رژیم و تغذیه ورزشی تهیه می‌شد- را صرف می‌کردند. اگر کسی مصدوم بود، با پزشکان کار می‌کرد و به بدنسازی مشغول می‌شد. بازیکنان بولتون و فولام ظهر را در محل باشگاه به استراحت می‌پرداختند و بعد از ظهر دوباره در تمرین پا به توپ می‌شدند تا غروب که به خانه‌هایشان بروند. حتی باشگاه پس از اتمام کارهای تمرینی بازیکنان را زیر نظر می‌گرفت تا به خانه بروند و به استراحت بپردازند و زندگی حرفه‌ای و سالمی داشته باشند.

اما در فوتبال ایران بازیکنان جور دیگری عادت کرده‌اند. صبح – بی آنکه معلوم باشد صبحانه خورده‌اند یا ناشتا هستند – با عجله از خانه به تمرین می‌آیند و نهایت 2 ساعت در اختیار باشگاه هستند و پس از تمرین به حال خود رها می‌شوند و هرگز نظارتی بر زندگی خصوصی آنها هم وجود ندارد.
باشگاه‌های ما هرگز رفتاری حرفه‌ای با بازیکنان تحت قرارداد خود نداشته‌اند و وقتی یک مربی حرفه‌ای چنین درخواستی را مطرح می‌کند، برای بازیکنانی که سال‌ها به سبک و سیاق غلط عادت کرده‌اند دشوار است که از صبح تا شب در اختیار باشگاه باشند.
باشگاه پرسپولیس حالا که یک مربی حرفه‌ای را استخدام کرده، باید امکانات و شرایط را برای او فراهم کند تا باشگاه را به سوی استانداردهای لازم سوق دهد. اگر این اتفاقات رخ دهد و باشگاه‌ها نظارت بیشتری بر بازیکنان داشته باشند، شاید کمتر شاهد اتفاقات تلخی که برای سوشا مکانی و امثال او رخ داد باشیم و زندگی حرفه‌ای بی‌شک رابطه مستقیمی با کیفیت فنی بازیکنان دارد.
جوان‌های بااستعداد و خوبی در فوتبال ایران ظهور کرده‌اند و سر از تیم‌های بزرگی مثل استقلال و پرسپولیس درآورده‌اند اما نبود نظارت کافی و کنترل حرفه‌ای باعث شده تا آنها عمر کوتاهی در فوتبال ایران داشته باشند و عمر فوتبالشان در حد یک جرقه کوتاه و گذرا باشد. نه فقط پرسپولیس که تمام باشگاه‌های ما باید در این مسیر قدم بردارند، در فوتبال حرفه‌ای خرید ستاره‌ها قدم اول است اما نگهداری و پرورش آنها از اهمیت بیشتری برخوردار است.

دانا