در شهر كومانا، در روزهاي اخير صدها نفر از مردم به سوي فروشگاهي به راه افتادند و براي دريافت غذا فرياد ميكشيدند. آنان در فلزي بزرگ را باز كردند، به داخل ريختند و هر چه آب، آرد، آرد ذرت، نمك، شكر، سيب زميني و هر چه را بود، با خود بردند. پشت سر آنان فقط قفسههاي به هم ريخته و يخچالهاي شكسته به جا مانده بود. اين امر نشان ميدهد حتي در كشوري كه بزرگترين ذخيره نفت جهان را دارد، مردم ممكن است به خاطر غذا شورش كنند.
فقط در دو هفته گذشته، ۵۰ مورد شورش، اعتراض و غارت دسته جمعي رخ در سراسر كشور رخ داده است. دهها فروشگاه غارت يا ويران شدهاند. دست كم ۵ نفر كشته شدهاند. وقايعي از اين دست بود كه رهبران ونزوئلا وعده داده بودند از رخداد آن جلوگيري كنند. در سال ۱۹۸۹، شورشهايي از كاراكاس به شهرهاي ديگر سرايت كرد كه صدها كشته به جا گذاشت. پايين آمدن بهاي نفت در آن زمان باعث كاهش يارانهها و فقير شدن ناگهاني مردم شده بود. سالها بعد هوگو چاوز رئيس جمهور گفت ناتواني كشور از تامين غذا براي مردم و سركوب شورش نشان ميداد كه كشور به انقلاب سوسياليستي نياز دارد.
اكنون جانشينان وي دچار مخصمه مشابه يا حتي بدتر شدهاند. مردم براي تغذيه خود با مشكل روبرو هستند. فروپاشي اقتصادي سالهاي اخير سبب شده است تا كشور نتواند به اندازه كافي خواربار توليد يا وارد كند. بر اساس فرمان نيكولاس مادورو رئيس جمهور، شهرها حالت نظامي به خود گرفتهاند. اكنون شورش و درگيري باعث نگراني در كشور شده است، اما آنچه مايه اصلي نگراني است، گرسنگي است. ۸۷ درصد ونزوئلاييها ميگويند پول براي خريد خواربار ندارند. حدود ۷۲ درصد دستمزد ماهانه فقط صرف خريد غذا ميشود. مطالعه مركز مستندسازي و تحليل اجتماعي وابسته به فدراسيون آموزگاران ونزوئلا نشان ميدهد يك خانواده به معادل ۱۶ ماه حداقل دستمزد ماهانه نياز دارد تا به اندازه كافي مواد غذايي تهيه كند.
بسياري خانوادهها ناچار شدهاند از وعدههاي خوراكي روزانه بكاهند. بچهها دائما از گرسنگي مينالند. در برخي خانوادهها اعضاي مسنتر غذاي خود را به بچهها ميدهند. يك دختر گفت ما همان طور كه زندگي ميكنيم، داريم ميميريم. مادرش گفت با غذايي كه مادورو به ما ميدهد، زندگي ميكنيم، يعني هيچي. وي افزود در دوره وفور و به هنگام برگزاري جشنها، با تخم مرغ به هم ميزديم تا تفريح كنيم، اما حالا تخم مرغ مثل طلاست.
اقتصاددانان ميگويند سالها سومديريت اقتصادي كه كاهش درآمد نفتي كشور به آن دامن زده است، باعث مختل شدن چرخه خواربار شده است. مزارع نيشكر به دليل نبود كود كشت نميشود. ماشينالات در كارخانجات دولتي خاك ميخورند. مواد خوراكي مانند ذرت و برنج كه زماني صادر ميشد، الان وارد ميشود، اما به اندازهاي كم كه براي برآوردن تقاضا كافي نيست. آقاي مادورو كوشيده است چرخه خواربار را زير تسلط خود بگيرد. وي با صدور فرمانهاي اضطراري در سال جاري، بيشتر زنجيره توزيع خواربار را به دست گروهي از شهرونداني سپرده است كه به چپگرايان وفادارند.
مادورو كه ميكوشد جلوي برگزاري همهپرسي را براي استيضاح خود بگيرد، ميگويد مخالفان سياسي عامل حمله به فروشگاهها هستند. وي روز شنبه در تلويزيون گفت به عدهاي از تبهكاران پول دادهاند و آنان را با كاميون آوردهاند. وي وعده كرد خسارت مال باختگان را جبران كند. دولت همچنين جنگ اقتصادي را عامل كمبودها ميداند و صاحبان ثروتمند صنايع را عامل احتكار خواربار و بالا بردن قيمتها و ايجاد كمبودهاي مصنوعي براي بهرهبرداري از وضعيت دشوار كشور ميداند. هر چه باشد، به نظر ميرسد اين شورشها نشان دهنده به هم پيوستن گرسنگي و اعمال مجرمانه است.
اخيرا يك سناتور آمريكايي گفت تصميم اوپك داير بر حفظ توليد جاري شايد باعث تغيير حكومت در ونزوئلا شود. جف دانكن گفت اگر مادورو براي پشتيباني از دولت سوسياليست درآمد نفتي نداشته باشد، شايد حكومت تغيير كند. ۹۵ درآمد صادراتي ونزوئلا از نفت تامين ميشود كه ۲۵ درصد توليد ناخالص داخلي آن را نيز تشكيل ميدهد. در اين حال، يولوجيو دل پينو وزير نفت ونزوئلا گفت اگر بهاي نفت خام حول و حوش بشكهاي ۵۰ دلار بماند، شركت نفت ملي ونزوئلا ميتواند به بازپرداخت بدهيهاي فزاينده خود ادامه دهد. ونزوئلا در نشست اوپك پيشنهاد كرده بود هر كشور يك سهميه حداقل و حداكثر داشته باشد، اما اين پيشنهاد طرفداري نداشت. دل پينو با رد اخبار درباره كاهش توليد نفت كشورش گفت توليد نفت را به ۲.۸ ميليون بشكه در روز خواهد رساند.
نظرات کاربران