سایت خبری تحلیلی ساعت 24- به دلیل عدم وجود تقاضای مناسب به دلیل شرایط اقتصادی کشور، صنایع سیمان با مازاد عرضه قابل‌ملاحظه روبرو شدند.
مقصود پورابولي، مشاور مالي و سرمايه گذاري با بيان مطلب فوق گفت: متأسفانه در چند سال گذشته صنعت سیمان به دلایل مختلفی از انظار عموم سهامداران به کنار رانده‌شده است. از مهم‌ترین دلایل این امر می‌توان به راه‌اندازی کارخانجات جدید و افزایش عرضه محصول اشاره کرد که به دلیل عدم وجود تقاضای مناسب به دلیل شرایط اقتصادی کشور، صنایع سیمان با مازاد عرضه قابل‌ملاحظه روبرو شدند. ازآنجاکه کالای سیمان، به دلیل نسبت بالای هزینه حمل به قیمت امکان حمل در مسافت طولانی برای دستیابی به بازار را ندارد بنابراین کارخانجات سیمان به‌منظور تأمین نقدینگی لازم برای ادامه حیات خود ناچار از رقابت ناسالم و کاهش قیمت‌ها شدند.
پورابولي ادامه داد: دلیل دیگر به اجرای فاز اول هدفمندی یارانه‌ها در نیمه دوم سال 1389 و افزایش قابل‌ملاحظه هزینه انرژی کارخانجات (حرارتی و الکتریکی) برمی‌گردد. علاوه بر این ازآنجاکه کارخانجات سیمان در طی سنوات گذشته با اخذ تسهیلات ارزی و ریالی اقدام به اجرای طرح‌های توسعه نموده بودند با تغییر قابل‌ملاحظه نرخ ارز و حذف ارز مرجع از نیمه سال 1391 مجبور به تأمین و پرداخت اقساط تسهیلات ارزی خود با نرخ ارز مبادله‌ای (که حداقل 2 برابر نرخ ارز مرجع بود) شدند و این مورد موجبات تغییر اساسی ساختار سرمایه این صنایع و افزایش نسبت بدهی آن‌ها شد که البته خوشبختانه با اصلاح استاندارد حسابداری شماره 16 در مردادماه 1392 گرچه کمی دیر بود لیکن حداقل از بعد سود و زیانی (و نه نقدینگی) به کارخانجات سیمان کمک کرد.
وي خاطر نشان ساخت: مورد دیگری که می‌توان در ارتباط با دلایل کم‌توجه‌ی بازار سرمایه به صنعت سیمان گفت عدم رعایت عدالت صنعتی توسط دولتمردان در ارتباط با این صنعت است. از سال‌های گذشته شاهد این هستیم که همواره علیرغم افزایش شگرف هزینه درگرفتن افزایش قیمت از دولت مشکل داشته است. نمونه بارز آن به سال 1390 برمی‌گردد. در تیرماه سال 1390 صنعت سیمان توانست دولتمردان را پس از گذشت حدود سه سال به افزایش قیمت محصول مجاب کند درحالی‌که همه‌ساله هزینه‌ها در اثر تصمیمات دولتی اعم از دستمزد، سوخت و برق افزایش‌یافته بود و ضمناً فاز اول هدفمندی در آبان ماه 1389 نیز اجراشده بود درحالی‌که می‌بینیم در صنایع دیگر چنین نیست.
مشاور مالي و سرمايه گذاري اظهار داشت: نمونه شاخص آن صنعت فولاد است که پس از راه‌اندازی بورس فلزات (و بعدها بورس کالا) همواره توانسته است متناسب با رشد هزینه‌ها و پابه‌پای قیمت جهانی محصول خود را به فروش برساند. توجه به صنعت خودرو و پتروشیمی هم در این خصوص جالب است. همان‌گونه که میدانید صنعت سیمان در آخرین افزایش قیمت خود هم (که قرار بود از ابتدای سال 1393 اجرا شود) با مقاومت دولت روبرو و نهایتاً ناچار از عقب‌نشینی و کاهش قیمت‌ها شد. صنعت سیمان آمادگی کامل دارد که همانند صنعت فولاد محصول خود را از طریق رینگ صنعتی بورس کالا عرضه نماید مشروط بر این‌که بحث قیمت‌گذاری همان‌گونه که در قانون دیده‌شده به‌طور کامل به بازار سپرده شود لیکن در سنوات گذشته علیرغم آمادگی مدیران این صنعت به دلیل اینکه در بورس کالا هم برای این صنعت بحث قیمت‌گذاری مطرح بود، این مهم به انجام نرسید. من‌حیث‌المجموع می‌توان چنین جمع‌بندی کرد که فعالان بازار سرمایه با توجه به ریسک‌های متفاوتی که این صنعت داشته (و بعضاً هنوز دارد) همواره به آن به‌عنوان یک سهام غیر رشدی نگاه می‌کنند.
اودر خصوص مزيتهاي صنعت سيمان گفت: از مزیتهای صنعت سیمان می‌توان به مواد اولیه فراوان و قابل‌دسترس و نیروی انسانی کارآزموده و متبحر اشاره کرد. علاوه بر این ازآنجاکه در طول سنوات بعد از دفاع مقدس کارخانجات بسیاری ساخته و به بهره‌برداری رسیده‌اند، تکنولوژی‌های مربوط به این صنعت هم تا حد زیادی بومی‌شده است به‌نحوی‌که شرکت‌های ایرانی توانستند چند پروژه ساخت کارخانه را در خارج از کشور هم به نتیجه برسانند. خوشبختانه دوره ساخت کارخانجات سیمان هم با توجه به ارتقاء توان فنی و مهندسی به میزان قابل‌ملاحظه‌ای کاهش‌یافته است.
پورابولي در باره تهديدهاي صنعت سيمان اظهار داشت  : شاید در حال حاضر بتوان گفت که افت تقاضا به دلیل رکود فراگیر و عمیق در بخش مسکن و نیز شرایط نامناسب بودجه عمرانی کشور که موجبات انباشت محصول تولیدی و رقابت ناسالم بین کارخانجات را فراهم آورده مهم‌ترین عامل باشد. همان‌گونه که میدانید از سیمان به‌عنوان شالوده و خمیرمایه توسعه نام‌برده می‌شود و رابطه مستقیمی با رشد اقتصادی کشور دارد.
مقصود پورابولي در ادامه گفت: متأسفانه در شرایط حاضر مصرف سیمان در داخل کشور به نحو قابل‌ملاحظه‌ای کاهش‌یافته به‌طور مثال بر اساس آمار منتشره توسط انجمن سیمان مجموع تحویل سیمان کارخانجات (اعم از داخلی و صادراتی) در طول سه‌ماهه منتهی به خردادماه سال جاری در حدود 6% در قیاس با دوره مشابه سال 1392 کاهش‌یافته است همین کاهش تحویل موجب شده که کارخانجات مجموعاً بیش از 14 میلیون تن کلینکر به‌عنوان موجودی داشته باشند. انشالله امید می‌رود با برنامه‌هایی که دولت برای خروج از رکود قرار است اعلام کند این صنعت هم شرایط بهتری را در آینده تجربه نماید.
 
مشاور مالي و سرمايه گذاري در خصوص عوامل موثر در سودآوري صنعت سيمان خاطر نشان ساخت: در شرایط حاضر مهم‌ترین عامل که می‌تواند سودآوری کارخانجات را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد خروج از رکود و افزایش حجم فروش است. این مهم می‌تواند از طریق بهبود بودجه عمرانی دولت و آغاز پروژه‌های بزرگ صورت پذیرد. البته با توجه به رویکرد دولت به نظر می‌رسد فعلاً مهم‌ترین خط‌مشی حصول نتیجه مناسب در مذاکره با گروه 1+5 است که انشالله پس‌ازآن احتمالاً دولت تدریجاً سیاست‌های انقباضی را کاهش خواهد داد.
وي يادآور شد: آزادسازی قیمت نیز می‌تواند در شرایط حاضر که کشور با مازاد قابل‌توجهی مواجه است خواسته این صنعت باشد. به نظر می‌آید در صورت آزادسازی حتی در بسیاری از نقاط افت قیمت نیز تجربه شود لیکن بعد از مدت‌زمان نه‌چندان زیادی بازار محصول به تعادل خواهد رسید. چنانچه تعاملات بین‌المللی در صورت حصول توافق در چارچوب مذاکرات هسته‌ای، می‌توان به حضور شرکت‌های بزرگ در ایران و نیز توسعه صادرات با توجه به حضور آن‌ها در کشورهای اطراف ایران امیدوار بود. توضیح اینکه به لحاظ پتانسیل‌های مناسبی که صنعت سیمان دارد دو تولید کنده بزرگ دنیل (هلسیم سویسی و لافارژ فرانسوی) درگذشته و پیش از افزایش تحریم‌ها به حضور در ایران ابراز تمایل کرده بودند. شرکت هلسیم که حتی از طریق مشارکت خود در شرکت سرمایه‌گذاری سیمان اسپندار به‌طور مستقیم سرمایه‌گذاری داشت. لافارژ نیز مذاکراتی را با تولیدکنندگان بزرگ ایرانی (به‌ویژه هلدینگ سیمان تأمین و هلدینگ سیمان فارس و خوزستان) صورت داده بود که به دلیل افزایش تحریم‌ها ناشی از قطعنامه‌های شورای امنیت و ... مذاکرات مسکوت ماند. البته لازم به ذکر است که در سفر هیئت فرانسوی به ایران که در سال گذشته پس از امضای توافق ژنو صورت گرفت مدیران این شرکت به ایران سفرکرده بودند و مجدداً باب مذاکرات اولیه را گشودند.
مقصود پورابولي، مشاور مالي و سرمايه گذاري در خصوص جايگاه صنعت سيمان در بورس گفت: در حال حاضر سهام حدود  30 شرکت تولیدکننده سیمان (خاکستری و سفید) در بورس اوراق بهادار تهران و یا فرابورس (شامل بازار پایه و توافقی) مورد معامله قرار می‌گیرد. صنعت سیمان حدود 2% ارزش بازار سرمایه ایران را به خود اختصاص داده است. نسبت قیمت به در آمد (P/E) این شرکتها اغلب در حدود 5 است.