سیاستهای یارانهای و حمایتی در بخش صنعت آفت است و اعتیاد صنایع به ریال و ارز دولتی، دور باطل مدیریت پدرسالارانه دولتی را تقویت میكند. اگر میخواهیم صنایع پویا شوند چه نیازی به سازمان حمایت وجود دارد؟ چه نیازی به سیستم قیمتگذاری وجود دارد؟ چه نیازی به یارانه پردردسر دولتی است؟ قوانین كار باید اصلاح شوند، قوانین تامین اجتماعی، قوانین گمركی، قوانین تجارت، تسهیلات صادراتی و... باید همه بهروز و كارآمد شوند.
رشد صنعتی وقتی رخ میدهد كه فضای تولید رقابتی باشد. انحصارگری و انحصارطلبی آفت تولید و پویایی صنعت است. اگر میخواهیم تولیدات ایرانی و صنایع داخلی در فضای رقابتی بینالمللی حرفی برای گفتن داشته باشند، این فضای رقابتی باید ایجاد شود. دولت و مجموعههای شبهدولتی دست از انحصارها بردارند و به بخش خصوصی فعال در صنعت فرصت تنفس دهند. در كنار این اصلاحات، آنچه مورد نیاز است، جهتگیریهای بینالمللی اقتصادی دولت هم باید اصلاح شود. رقابت در فضای اقتصاد بینالملل نیازمند القای پیام امنیت، آرامش و ثبات اقتصادی داخلی است. جهتگیری اگر بر این محور باشد، تعامل صنایع داخلی با مجموعه اقتصاد بینالملل فضای رشد و رقابت را پدید میآورد. از این منظر دولت كنونی اگر میخواهد به روال پیشین حركت نكند و صنعت را بسترساز جهشی واقعی كند به هوای تازه در سیاستگذاری نیاز دارد.
نظرات کاربران