گمانهزنیهای منتقدان این است که احمدینژاد به دلیل اینکه شرایط اقتصادی ایران چندان روبهراه نیست میتواند با دادن شعارهای پوپولیستی که در این شرایط خواست عمومی تهیدستان است بین ۵ تا ۸ میلیون رای بیاورد. اما فایده مهمتر از حضور احمدینژاد قدرت تخریبی است که احمدینژاد در مواجهه با حسن روحانی دارد.
محمود احمدینژاد نشان داده است که حد و مرزها را رعایت نمیکند و میتواند در مسیر تخریب تا هر جایی پیش برود. در این صورت ممکن است پس از شکست رای حسن روحانی و ناکامی احمدینژاد در جلب آرای لازم برای انتخاب شدن، نفر سومی از پلههای قدرت بالا برود که از جنس روحانی و اصلاحطلبان نیست.
البته برخی ناظران آگاه باورشان این است که اصولگریان معتدل و قدیمی این ریسک را نمیپذیرند که محمود احمدینژاد را به صحنه مجادله رای بیاورند. این طیف از اصولگرایان نیک میدانند که حضور چنین فردی در صحنه انتخابات میتواند شمشیر دو لبه باشد که یک لبه آن همین اصولگرایان را زیر تیغ قرار دهد.
به گزارش ساعت ۲۴، مجموعه رخدادهای پس از سال جدید نشان میدهد که طیفهایی از اصولگرایان تندرو نسبت به اینکه روحانی را از کاخ ریاست جمهوری دور کنند به تصمیم قطعی رسیدهاند و با استفاده از ابزارهای رسانهای نیرومند برنامه حذف را دنبال میکنند. مشکل این گروه اما پس از این مرحله است: آن فردی که خواستههای آنها را دنبال کند و در ضمن بتوان رای جمع کند کیست؟
نظرات کاربران