قریب را آخرین بار زمستان سال ۹۰ در هیاهوی فوتبال دیدیم. همان مقطعی که برای ریاست فدراسیون پا به عرصه گذاشت اما حریف کفاشیان نشد و پس از آن ترجیح داد همچون گذشته در سایه بماند و هیچ پستی را در فوتبال نپذیرد. او طی ۳ سال گذشته هم حداقل دو مرتبه گزینه مدیرعاملی استقلال بود و آن را نپذیرفت. حالا او در قبول نکردن پستی که خیلی‌ها برایش در سال‌های دور و نزدیک سر و دست می‌شکستند، هت‌تریک کرده است! بعد از ظهر دیروز با دکتر قریب تماس گرفتیم تا در رابطه با دلایل نپذیرفتن این سمت از ایشان بپرسیم.

باز هم قبول نکردید مدیرعامل استقلال شوید، چرا؟
از اینکه نامم مطرح شده و از ابراز لطف هواداران استقلال بسیار خوشحالم. خرسندم که طرفداران پرشور استقلال هنوز گذشته را فراموش نکرده‌اند. از مسئولانی که به بنده ابراز لطف کرده‌اند نیز سپاسگزارم اما به دلیل گرفتاری‌های کاری و دانشگاهی ترجیح ‌دادم وارد این عرصه نشوم، به همین خاطر هیچ پستی را در استقلال نپذیرفتم.

به نظر شما بهتر بود چه کسی مدیرعامل استقلال شود؟
در این مورد وزارت ورزش و هیأت مدیره محترم باشگاه استقلال تصمیم‌گیرنده هستند. من صرفاً می‌توانم پیشنهاد خودم را مطرح کنم. به نظرم ضمن احترام به همه دوستان، بهتر بود استقلال سراغ مدیران جوان‌تر برود؛ مثلاً هاشم ساعدی یا علی نظری‌جویباری. به نظر من این دو عزیز گزینه‌های بسیار خوبی برای مدیرعاملی باشگاه استقلال محسوب می‌شوند اما با این وجود برای هر کس که مدیرعامل شود آرزوی موفقیت دارم.

جدا از بحث مدیریتی، استقلال در امر نتیجه‌گیری شرایط مطلوبی نداشته و لیگ را خوب شروع نکرده است
باید قاطعانه از منصوریان حمایت کرد. آینده منصوریان در امر مربیگری درخشان است. او در نفت جوهر خودش را نشان داده و حالا همه باید کمک کنیم تا سیر صعودی خودش را در استقلال تسریع کند. هواداران باید شرایط را تحمل کرده و به منصوریان فرصت بدهند. مطمئن باشید استقلال با او موفق خواهد شد.