dir="RTL">با توجه به اینکه در ایران هیچ حزب پرقدرت، منسجم و دارای کادر و اعضای تشکیلاتی و رسانه و ارگان و هواداران خارجی و پروپاقرص وجود خارجی ندارند، همانند انتخابات ۱۳۹۲ باز هم شاهد حضور جبهه‌ای خواهیم بود. حضور جبهه‌ای در انتخابات مزیت‌ها و معایب خود را دارد. مزیت‌ آن از نظر کارشناسان حاضر بودن طیف‌ها و احزاب متعدد و پشتیبانی عمومی‌تر از یک فرد است که می‌تواند آرای فرد کاندیدا را افزایش دهد. عیب حضور جبهه‌ای در انتخابات این است که اجماع بر سر یک فرد سخت می‌شود و پس از پیروزی نیز مسایل متعددی پدیدار می‌کند. در انتخابات دوازدهم شاهد این مزیت و عیب خواهیم بود.

اگرچه هنوز چیزی آشکار نیست و این تاریکی به ویژه در جبهه مشهور به اصولگرایان بیشتر است اما تردیدهای برخی اصلاح‌طلبان بر روی روحانی نیز قابل اعتنا به حساب می‌آید. برخی افراد و احزاب در طیف‌های گوناگون اصلاح‌طلب از یک سو به روحانی انتقاد دارند که در ۳ سال گذشته نتوانسته‌اند انتظارات اصلاح‌طلبان را برآورده سازد و به همین دلایل گوناگون اقبال اصلاح طلبان را برای پیروزی کاهش داده است و از سوی دیگر نسبت به تغییر مسیر احتمالی روحانی نگران هستند.

حسن روحانی به دلیل شناخت دقیقی که از ساختار قدرت سیاسی در ایران و لایه‌های آن دارد نیک می‌داند که در انتخابات ۱۳۹۶ نمی‌تواند به شعارهای اصلاح‌طلبانه ادامه دهد، زیرا از او خواهند پرسید که در سال‌های دور اول کدام یک از هدف‌ها و شعارهایش را لباس عمل پوشانده است؟ بنابراین می‌توان تصور کرد که حسن روحانی ممکن است به طور نامحسوب به سمت برخی طیف‌هیا معتدل اصولگرایان حرکت کند و از کمک‌های سازمان‌یافته انها که قدرت کمی نیست استفاده کند.

به طور مثال و در شرایطی که اکنون وزیران اقتصاد، رییس کل بانک مرکزی، رییس سازمان برنامه و بودجه، وزیر بهداشت و درمان، وزیر نیرو، وزیر صنعت، معدن و تجارت و برخی دیگر از اعضای کابینه هرگز سابقه اصلاح‌طلبی نداشته‌اند و در کابینه حاضرند، یک چرخش می‌تواند برخی دیگر از نیروهای سیاسی همانند وزیر کشور، وزیر ارشاد، وزیر دفاع و وزیر دادگستری که به جناح معتدل اصولگرایان نزدیک هستند را حفظ و آنها را تقویت کند.

در شرایطی که اصلاح‌طلبان استخوان خرد کرده‌ای مثل حزب مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب حضور نیرومند ندارند و در درون حزب کارگزاران سازندگی نیز اتحاد کامل برقرار نیست. روحانی چه بدهی به این افراد می‌تواند داشته باشد؟ برخی تردیدهای جدی اصلاح‌طلبان کمی رادیکال نسبت به اهداف حسن روحانی از این زاویه قابل درک و معنادار است. حسن روحانی پیش از ریاست جمهوری و پس از آن هرگز حاضر نشده است خود را یک اصلاح‌طلب معرفی کند و در بهترین حالت از اعتدال حرف زده که اجزا و احزاب خود را دارند.

به گزارش ساعت ۲۴، آیا حسن روحانی قصد دور زدن اصلاح‌طلبان را دارد و می‌خواهد بااصولگرایان معتدل همکاری کند؟ سخنان افرادی مثل محمدرضا باهنرف مرتضی نبوی، بادامچیان و... که گفته‌اند حاضرند تحت شرایطی با روحانی ائتلاف کنند را باید جدی گرفت. اصولگرایان قدیمی می‌دانند که تندروهای این جناح برای اینکه رای به دست بیاورند و محبوبیت خود را در هر شرایط حفظ کنند حاضرند آنها را قربانی کنند.

اندیشه‌های افرادی مثل محمود احمدی‌نژاد و چهره‌هایی که همانند او می‌اندیشند برای اصولگرایان بسیار تهدیدآمیزتر از اندیشه‌های فردی مثل حسن روحانی است. حسن روحانی آنقدر سقف پروازش بلند است که در دور بعدی رفتار تازه نشان دهد.