رنگینی سفره کاسبان تحریم، آن‌گاه چشم‌ها را خیره می‌کند که فقط یک قلم از هزینه‌های تحمیلی تحریم که درآمد هنگفتش به جیب آنها می‌رفته است؛ یعنی هزینه مبادله کشور در نقل‌وانتقال پول با روش‌های نامتعارف، حداقل ۱۰ درصد برآورد شود. بااین‌حساب اگر حجم مبادلات خارجی کشور را در سال ۹۴ ،۱۲۰‌ میلیارد دلار فرض کنیم، حداقل باید ۱۰ درصد آن؛ یعنی ۱۲‌ میلیارد دلار، معادل حدود ۴۰‌ هزار ‌میلیارد تومان را به هزینه ناشی از تحریم‌ها اختصاص می‌دادیم؛ هزینه‌ای که به خط تحریم بر پیشانی اقتصاد ایران نوشته شده بود، اما با برجام، پاک شد. این نکته فقط بخشی از اظهارات وزیر امور اقتصادی و دارایی است که یکشنبه‌شب در برنامه «نگاه یک» حاضر شد تا عملکرد سه‌ساله دولت یازدهم را تشریح کند. علی طیب‌نیا در میانه بحث، به هزینه‌های ناشی از تحریم در حوزه نقل‌وانتقال پول، گریز کوتاهی زد تا با نمایان‌کردن گوشه‌ای از سفره رنگین کاسبان تحریم، تلنگری به خواب کسانی بزند که اصرار می‌کنند پس از برجام هم اتفاقی در اقتصاد نیفتاده است. او که نتیجه طبیعی تحریم‌ها و روش‌های نامتعارف نقل‌وانتقال پول را فسادهایی مانند پرونده بابک زنجانی عنوان می‌کند، توفیق‌های اقتصادی دولت تدبیر و امید را یکی از عواملی می‌داند که قدرت‌های غربی را وادار کرد پای میز مذاکره بنشینند و شرایط ایران را بپذیرند.
‌٦٠‌ میلیارد دلار خسارت غیرنفتی در ٥ سال
مسعود دانشمند، فعال اقتصادی، در گفت‌وگو با شرق خسارت ١٢ میلیارددلاری را که از زبان طیب‌نیا اعلام شده، میانگین خسارات سالانه در پنج سال تحریم از سال ٨٩ تا ٩٤ (امضای برجام) می‌داند که باوجوداین رقمی حدود ٦٠ میلیارد دلار برابر با ٢٠٠ ‌هزار ‌میلیارد تومان را در این پنج سال به رخ می‌کشد. البته او تأکید می‌کند این میزان بدون احتساب نفت است، زیرا هیچ رقم دقیقی در این رابطه وجود ندارد و تحریم‌های نفتی و اجبار در جابه‌جایی واسطه‌ها و نوسانات شدید نفت، ماجرای پیچیده‌ای را در این‌ رابطه به وجود آورده است. این گفته دانشمند، ناظر بر آن است که اگر هزینه‌های سربار نفت را هم محاسبه کنیم، ارقامی به‌مراتب بزرگ‌تر از این ارقام به دست خواهد آمد؛ همچنان‌که بیژن زنگنه، وزیر نفت، چندی پیش از ریزش پول در مبادلات نفتی سخن به میان آورده بود. به گفته زنگنه، تنها در مورد کره‌جنوبی ١٧ درصد و در مورد چین ١٠ درصد هزینه سربار بر مبادلات پول نفت سایه انداخته بود. او البته تأکید کرده بود که ماجرای چین همچنان برقرار است و اکنون هم این هزینه‌ را به چشم‌بادامی‌ها می‌پردازیم. دانشمند همچنین تأکید می‌کند که رقم ١٠ درصد بیان‌شده از سوی وزیر اقتصاد، میانگین هزینه‌های سربار است و به‌صورت کلی این خسارات در طیف هفت تا ١٥ درصد نوسان داشته است. این فعال اقتصادی می‌گوید پس از برجام توانستیم تحریم‌های بیمه، نفتی و... را برداریم، اما مادامی‌ که ارتباطات بانکی ما از سر گرفته نشود، هزینه‌های مربوط به روابط بانکی، باز هم بر کشور تحمیل می‌شود. هرچند دولت در تلاش است از این خسارات بکاهد تا هرچه‌سریع‌تر ارتباطات بین‌المللی بانکی ایران برقرار شود.