در حالی که دولت با استفاده از کارشناسان و متخصصان به حاکمیت توضیح میدهد که این همکاریها یک ضرورت اجتنابناپذیر است و نمیتوان همکاری نکرد و نمیتوان همانند یک جزیره عمل کرد، اما صدای افراطیون هر روز بلندتر میشود و حرفهای عجیب میزنند. از دعوت به شورش مردم به وسیله یک روحانی سیاسی تا دستور به دولت که امضایش را پس بگیرد و این تهدیدها و خط و نشان کشیدنها وجود دارد.
به گزارش ساعت ۲۴، اکنون روزگاری است که علاوه بر نهاد دولت، نهادهای مدنی و کارفرمایی باید به میدان بیایند و در این باره به شهروندان، به کسانی که دنبال واقعیت هستند و به سایر قوای سیاسی کشور مسایل را یادآور شوند. بازرگانان، صنعتگران، معدنکاران و صاحبان بنگاههای خصوصی که در این سالهای اخیر از فقدان همکاری بانکهای ایرانی با بانکداران جهانی گلایه داشته و آن را یکی از موانع صادرات، واردات، جذب سرمایه خارجی و دادوستد سرمایه مالی میدانستند و میدانند اکنون باید به میدان بیایند.
اتاق بازرگانی ایران به مثابه بالاترین و رسمیترین نهاد کارفر مایی ایران که بارها و بارها درباره تنگناهای مالی و بانکی صحبت کرده و خواستار بهبود وضعیت شدهاند میتوانند با شجاعت و با صراحت و استفاده از توانایی کارشناسی اعضای خود در این باره گامهای جدی بردارند. اگر دولت در این حوزه محق است و واقعیتهای جهانی را درک میکند و میخواهد گامی به پیش بردارد که به نظر میرسد همین است، اتاق بازرگانی ایران و سایر اتاقهای شهرستانها و به ویژه اتاقهای مشترک باید بدون واهمه از هر رخدادی به کمک دولت بیایند و حقیقت را بیان کنند.
اتاق بازرگانی تهران که در این موارد همیشه حرف برای گفتن دارد و در مواقعی حتی از اتاق ایران جلوتر بوده است نیز میتواند و باید به کمک دولت بیاید و حقیقت داستان را بازگو کند. جوهر و عیار بخش خصوصی توانمند و شجاع در چنین روزهایی به کار میآید تا با طرح مباحث کارشناسی راهی که دارد مسدود میشود را باز نگه دارد.
نهادهای کارفرمایی ایران توجه داشته باشند که اگر نتوانند در این روزهای خاص از منافع ملی دفاع کنند و نقش و سهم خود را بازی کنند و اگر امروز این اتفاق نیفتد فردا دیر خواهد بود. اگر مردان و زنان بخش خصوصی شرایط روز را درک نکنند فردایی که گیر بیفتد نمیتواند از دولت انتظار داشته باشد.
نظرات کاربران