کیروش در جام ملتهای ۲۰۱۵ استرالیا تیم فوقالعادهای داشت و اگر این داور مانع نمیشد، میتوانست خطری جدی برای قهرمان آن مسابقات (استرالیای میزبان) باشد اما ویلیامز با اخراج کاملا بیدلیل مهرداد پولادی در نیمه اول، عملاً ایران را خلع سلاح کرد و دست آخر تیم ملی سختکوش ما که با رشادت و جبران پیاپی گلهای خورده، کار را به پنالتی کشانده بود، به بیرحمی داور و البته ضیافت پنالتیها باخت و از مرحله یکچهارم نهایی بالاتر نرفت که اگر میرفت، شاید امروز استرالیا قهرمان آخرین دوره جام ملتهای آسیا نبود.
کیروش معتقد است ویلیامز یکی از افتخارات فوتبالی او و تیم ملی ایران را دزدیده و به همین دلیل هم هست که میگوید تا ابد این داور را نمیبخشد. البته سرمربی ما استاد جنگهای روانی هم هست و با انتشار زودهنگام خبر قضاوت داور استرالیایی در تاشکند از هماکنون جنگ روانی را علیه او و صدالبته رقیب ۶ امتیازی ما آغاز کرده است.
هیچ بعید نیست لو دادن این خبر توسط کیروش، کمیته داوران و دپارتمان داوری AFC را مجاب کند که با تغییر دادن قاضی میدان تاشکند، صحت خبر کیروش را زیر سؤال ببرند و این درست همان چیزی است که کیروش از این بازی میخواهد. البته در صورتی هم که داور استرالیایی نهایتاً بازی را قضاوت کند، جنگ روانی راه انداخته شده توسط کیروش باز هم کفه ترازو را به نفع ما سنگینتر میکند.
در مجموع کیروش در بهترین زمان آنچه شاید از چند وقت قبل میدانست را عیان و عمومی کرد تا برای میدان تاشکند یک بازی برد- بردِ خارج از میدان داشته باشد. کیروش میداند چه میگوید و چه میکند. هر قدر هم که مخالف بعضی از رفتارهای او باشیم، باید بپذیریم که او حرفهایترین سرمربی تاریخ تیم ملی ماست.
نظرات کاربران