قاسم آریانی دبیر مجمع ستایشگران اهل بیت(ع) در این باره به فارس میگوید: دین ما دین ظلمستیز و سیاسی است نه دین رهبانیت و خانقاهی! لذا گریه، مجلس و تجمع آن نیز سیاسی است و ستایشگر و مداحی که در مجالس امام حسین (ع) هنرنمایی میکند در واقع هنر او سیاسی است و چه بسا اگر سیاست را از آن بگیریم، چیزی از مداحی باقی نخواهد ماند.
با این حال اکثر کارشناسان امور مذهبی میان سیاست و سیاستزدگی به ویژه برای مداحان اهل بیت تفاوت قائلند و سیاستزدگی برخی مداحان را نکوهش میکنند .
حجتالاسلام والمسلمین سید مهدی طباطبایی با بیان اینکه دخالتدادن دیدگاههای سیاسی در این ایام در تریبونهای هیئاتهای عزاداری آفتی نگرانکننده به شمار میرود به خبرآنلاین میگوید:«فردی که سیاست را نمیشناسد و آداب آن را نمیداند نباید از تریبون دینی سوءاستفاده کند. از همه مداحان بزرگوار و گرانقدر و خطبای دانشمند و عزیز خواهش میکنم مراسم عزای امام حسین(ع) را آلوده نکنند و مسایل واکنشبرانگیز جناحی در آن طرح نکنند. هر فردی دارای حق، اعتبار و حرمت است مبادا آبروی افراد به اسم عزای حسین، زیر سوال برود. باید بدانیم که یکی از آداب مجالس عزاداری این است که منبر امام حسین(ع) جای حرفهای جناحی و سیاسی نیست.»
حجتالاسلام دکتر ناصر رفیعی از کارشناسان مذهبی نیز در این باره میگوید:«دفاع مداحان و هیئتهای مذهبی از نظام، انقلاب و آرمانهای والای امام راحل ضروری است اما جامعه مداحان نباید دچار سیاستزدگی و بازیهای سیاسی شود و باید بدانیم مداح و هیئتی که در مسائل سیاسی از جمله در انتخابات خرج شود، به منبر امام حسین (ع) لطمه میزند».
بدون تردید خیل عاشقان اهل بیت که طی سالهای بسیار طولانی پای منبر یک مداح گرد هم میآیند و کم کم از جمعهای چند نفره به جمعیت چند هزار نفره ارتقا مییابد، از باب استفاده از مدح و معارف اهل بیت بوده و یک مداح هر چند نام آشنا، باید این ظرفیت را در خود ایجاد کرده که با دیدن خیل جمعیت دست به تحلیل و اظهار نظرهای سیاسی دون شان مجلس اهل بیت نزند، که هم در کوتاه مدت وجهه مداح را آسیب میزند و هم در بلند مدت شبهه بهرهبرداری سیاسی از جمعهای بزرگ متدینین را در ذهن مدعوین و طیفهای گسترده جامعه متبادر میکند.
بهرهبرداری سیاسی از مجلسی که پایه آن مذهبی بوده نسبت ناسوری را برای مستمع فراهم میآورد که در صورت جا افتادن این اقدام نسنجیده و دست به دست در هیات دیگر، تسری پیدا کرده و میشود آنچه نباید بشود. از سویی مگر همه آن خیل عظیم مردمیکه پای منبر یک مداح جمع میشوند، در عقاید سیاسی هم با او اشتراک نظر دارند؟
حجتالاسلام والمسلمین غرویان از چهرههای سیاسی اصولگرا در این زمینه به خبرآنلاین میگوید: سیاست موضوعی نسبی است از همین رو سلیقهها نیز متعدد و نسبی است. اگر ما بخواهیم محافل حسینی را با سیاستهای روز جامعه مخلوط کنیم شعائر حسینی نیز گروهی و نسبی و سلیقهای خواهد شد و اثرات منفی برجای خواهد گذاشت. بنابراین به شکل کلی میتوان به مسائل روز اشارهای کرد اما اگر قرار باشد مسائل سیاسی گروهها و احزاب مطرح شود آن ارزشهای کلی شعائر حسینی نیز زیر سوال خواهد رفت.
از سوی دیگر علامه عزیزی فعال سیاسی اصلاحطلب نیز با بیان اینکه کل مراسم عاشورا یک واقعه سیاسی- مذهبی بزرگ است،میگوید:«سیاسی بودن این ایام به معنای اجازه برای سیاسیکاریها نیست. سیاسیکاری کردن در این ایام برای همه شیعیان و پیروان امام حسین (ع) مشکلآفرین است.»
نسبت به اتفاقات سیاسی کشور بی تفاوت نبودن، نقطه مثبت یک مداح است و اینکه سیاست و دیانت ما عینیت یکدیگر است. ولی این حساس بودن نسبت به اتفاقات سیاسی اطراف نباید با اظهار نظر صریح آن هم با تعیین مصادیق در مسائل سیاسی بویژه در حوزه گرایشات حزبی تداخل کند. به عقیده حاج مرتضی طاهری از مداحان پیشکسوت سیاسی و سیاستگرایی از بُعد اینکه سیاست ما عین دیانت ماست یک دستور اساسی درست است؛«ولی ورود مداحان در عرصه سیاست به این معنا نباشد که در گروهبندیها، حزببازیها و جناحبندیها شرکت کنند و آلت دست این و آن باشند.»
خواص در حوزه مورد تخصص خود شناخته میشوند و با توجه به مزیت نسبی شان، مورد توجه قرار میگیرند. قطعا مداحان مشهور هم از خواص به حساب میآیند و در این شکی نیست؛ ولی خواص در حوزه مدح و معارف اهل بیت و نه در سیاستزدگی.
و در پایان امید است که مداحان اهل بیت (ع)، کار حزبی را به اهل سیاست بسپارند و همت خود را مشغول ارتقای سطح مجالس اهل بیت علیهمالسلام نمایند، که به صواب و ثواب نزدیکتر خواهد بود.
نظرات کاربران