ماهی آزاد: مرغوب‌ترین ماهی جهان به حساب می‌آید. دوکی شکل و کشیده است. فیله‌ماهی آزاد را به صورت دودی هم مصرف می‌کنند.

ماهی سفید: دوکی شکل و با گوشت سفید و لطیف است. البته جنس نر این ماهی روی سرش خال‌های درشت و سفید دارد، کشیده ‌تر است و گوشت بیشتری دارد. نوع دریایی‌اش هم، قطعا از نوع پرورشی مرغوب‌تراست.

ماهی سفید را می توان سرخ کرده، کبابی، بخارپز یا به شکل دودی‌ مصرف کرد که بستگی به ذائقه و سلیقه افراد دارد.

اردک ماهی: گوشت لذیذی دارد؛ چه آن را سرخ یا کبابی کنید.

ماهی کفال: این ماهی دوکی شکل، گوشت سفید اما سفتی دارد و اصالتا روسی است. شمالی‌ها اغلب نوع "دودی" و "شور" آن را مصرف می‌کنند. سرخ شده و کبابی کفال را هم با نارنج و لیمو میل می‌کنند.

ماهی‌های جنوب

ماهی حلوا سفید: فلس دارد، اما با یک دست کشیدن، تمیز می‌شود. جنوبی‌ها به‌ آن "زبیده" به معنای برگزیده می‌گویند. "حلوا" را اغلب به صورت شکم خالی در روغن سرخ می‌کنند و سر سفره می‌آورند. ماهیحلوا سیاه، گوشت سفت‌تری دارد، اما مزه‌اش همان است.

ماهی سنگسر: از نظر شکلی، کتابی است. استخوان زیادی دارد. معمولا آن را کباب یا سرخ کرده یا در قلیه‌ماهی استفاده می‌کنند.

ماهی شوریده: ماهی شوریده، دوکی شکل و ظریف است. گوشت سفید و کم‌تیغ‌اش هم بعد از پخت،نرم و لذیذ می شود. این ماهی را درسته و البته با شکم خالی، می‌توان سرخ کرد.

ماهی شیر: تقریبا بدون تیغ و بی‌آزار است؛ با گوشتی صورتی که ضایعات کمی دارد. همه‌جوره‌اش را هم درست می‌کنند: سرخ کرده، بخارپز و کبابی.

ماهی سرخو: شبیه سنگسر است، ولی با گوشت سفید و لطیف. سرخ شده‌اش را می‌خورند یا در قلیه ماهی استفاده می‌کنند.

ماهی هامور: هامور اسم خانوادگی تعداد زیادی ماهی خلیج فارس و دریای عمان است. در این میان، هامور قهوه‌ای را می‌شود برای مهمانی، درسته کباب کرد. گوشتش بعد از پختن، سفید و البته سفت می‌شود. وقت پختن قلیه‌ماهی با ماهی هامور، پوستش را نمی‌کنند، چون حسابی لعاب می‌اندازد.

ماهی راشکو: ماهی مرغوب جنوب است که گوشت سفید و نرم، و ضایعات کمی دارد و به هر روشی می توان آن را پخت. راشکو را برای قلیه‌ماهی هم استفاده می‌کنند.

ماهی های پرورشی:

ماهی‌های پرورشی کمی لاغرتر و کم‌بنیه ‌تر از انواع دریایی شان‌اند، اما اغلب این شانس را دارید که آنها را زنده تهیه کنید.

فعلا این ماهی‌ها را پرورش می‌دهند:

کپور معمولی، کپور آیینه، کپور چرمی، آمور، کپور نقره‌ای، سرگنده و قزل‌آلای رنگین‌کمان.

ماهی های رودخانه‌ای:

این ماهی ها کوچک‌اند و البته ارزان‌تر از انواع دریایی و اگر طریقه پخت آنها را بدانید، بسیار خوش‌خوراک هستند که شامل سوف، لای ماهی، اردک‌ماهی، اسبله، سس ماهی، سیاه‌ماهی، قزل‌آلای خال قرمز و... هستند.

ماهی های سرد یا یخ‌زده:

وقتی ماهی را از آب‌های دور می‌آورند یا پیش‌بینی می‌کنند زمان فروش و مصرفش خیلی طولانی باشد (به‌ ویژه برای ماهی‌های بزرگ)، آن را فریز می‌کنند؛ اتفاقا با این کار به سالم ماندن ماهی بیشتر می‌توان اعتماد کرد، اما گاهی فروشنده‌ها تقلب می‌کنند و ماهی‌های خراب شده و مانده را با ظاهر یخ‌زده به مردم قالب می‌کنند تا عیبش معلوم نشود.

برای رو شدن دست این فروشنده های متقلب، به مردمک چشم ماهی دقت کنید.