کریمیان، رییس هیات مدیره تراکتورسازی در مصاحبهای که اخیراً داشته عنوان کرده که استعفای اعضای هیات مدیره اعتراضی بوده و حال باید دید این اعضا به چه چیزی اعتراض داشتند، چه شرایطی بر این تیم حاکم بوده که در وضعیت فعلی و روزهای موفقیت تراکتورسازی آنها ساز جدایی را کوک کردند.
تراکتوریها سالهاست تنها به یک موضوع فکر میکنند، اینکه برای یک بارهم شده جام قهرمانی را در تبریز بالای سر ببرند و دل هوادارانشان را شاد کنند. هر چند تغییر و تحولات در تراکتورسازی هم مثل اکثر تیمهای لیگ برتر در طول سالهای گذشته وجود داشته است اما به نظر میرسد حتی با وجود این تغییر و تحولات، مدیریت یکپارچهای بر این باشگاه حداقل در چند سال اخیر حاکم بوده است. اتفاقاً به همین دلیل، در چند سال اخیر تراکتورسازی با همه فراز و فرودهایی که داشته توانسته روزهای خوبی را سپری کند.
نه تنها این تیم هیچ گاه سایه سنگین سقوط به دست پایینتر را احساس نکرده بلکه، همواره در کورس قهرمانی بوده و توانسته حتی قهرمان جام حذفی هم شود اما با همه این اوصاف و شرایط خوبی که تراکتورسازی داشته، یک چیز هنوز این تیم و باشگاه کم دارد و آن هم قهرمانی است که تراکتوریها تا یک قدمی اش رفتند اما متاسفانه دستشان از رسیدن به جام قهرمانی کوتاه مانده است. لیگ چهاردهم احساس همگان بر این بود که تراکتورسازی حتما قهرمان لیگ برتر خواهد شد.
صدرنشینی تراکتورسازی قبل از هفته آخر رقابتهای لیگ چهاردهم و بازی پایانی این دوره از رقابتها در تبریز مقابل نفت تهران، این نوید را قوت میبخشید که تبریزیها بالاخره به آرزویشان خواهند رسید اما در کمال تعجب و شاید روی یک حاشیه بی مورد خیلی راحت قهرمانی از دست تراکتورسازی رفت، تا چشم امید آنها باز هم به لیگ آینده باشد اما لیگ پانزدهم هم برای تبریزیها مثل سالهای گذشته سپری شد و با وجود نتایج خوبی که تراکتورسازی کسب کرد اما نهایتا به قهرمانی ختم نشد.
حمایت همه جانبه از این تیم در لیگ شانزدهم و از همه مهمتر حضور بازیکنان خوب و البته کادر فنی مجرب در لیگ شانزدهم امیدواریها را بیشتر کرد تا در این دوره از رقابتها جام قهرمانی به تبریز برود. حتی نتایج نسبتا ضعیف تراکتورسازی در هفتههای ابتدایی لیگ هم باعث نشد تبریزیها از قهرمانی تیمشان ناامید شوند. این امیدواری و کار خوب شاگردان امیر قلعه نویی باعث شد تا باز هم خیلی زود تبریزیها را بالای جدول رده بندی ببینیم و نمایش خوب آنها این امیدواری را قوت بخشید که شاید امسال تراکتورسازی جواب اعتماد هوادارانش را بدهد و قهرمانی را جشن بگیرد اما حیف که بازهم درد قدیمی سراغی از تراکتورسازی گرفته و به نظر میرسد این تیم در روزهای آرام و تعطیلی لیگ برتر، روزهای پرتنشی را سپری میکند. روزهایی که به طور حتم بازهم به تراکتورسازی آسیب خواهد زد.
همانطور که اشارهای به آن شد، بزرگترین دلیل ناکامی تراکتورسازی در کسب قهرمانی لیگ برتر در سالهای گذشته، حاشیههای گوناگونی بود که بارها و بارها با آن دست و پنجه نرم کرده است. یک روز حاشیههای سربازهای این تیم، یک روز پسر سرمربی تیم، یک روز دعوای مدیران فعلی و سابق، یک روز جدایی بازیکنان قدیمی و تاثیر گذار و... همه و همه بارها و بارها قهرمانی را از تراکتورسازی گرفته است.
شاید به ظاهر دلایل دیگری برای ناکامی تراکتورسازی بیان شد اما هواداران این تیم به خوبی میدانند که چطور این حواشی بیشتر از هر چیزی به تیمشان و آرزوهایشان لطمه زده است. حالا باز هم تراکتورسازی جزو مدعیان است و اتفاقا با بازیهای خوبی که این تیم در نتیجه تلاش بازیکنان و هدایت خوب کادر فنی به نمایش میگذارد، امیدواری زیادی به حفظ این برتری و این شرایط خوب وجود دارد اما در همین روزهایی که احساس میشود تراکتورسازی در اوج آمادگی و آرامش به سر میبرد، به یکباره سه نفر از اعضای هیات مدیره از تراکتورسازی جدا میشوند. هر چند مثل همیشه مسوولان تیم تلاش میکنند با بی تفاوتی از کنار این موضوع بگذرند اما براساس تجربههای گذشته و با توجه به شخصیتهایی که از این تیم جدا شدند، به خوبی مشخص میشود که این حاشیه، ضربه مهلکی به تراکتورسازی وارد خواهد کرد.
این جدایی به وضوح عدم حمایت همین افراد که اتفاقاً بسیار ذی نفوذ هستند، از تراکتورسازی را نشان میدهد و با مشکلاتی که این تیم در بیست هفته باقی مانده از بازیها با آن مواجه خواهد شد، بخصوص مسائل مالی، تنها خواهد بود. تراکتورسازی باز هم در آتش حاشیه میسوزد و به احتمال زیاد در روزهای آتی شاهد شعله ور شدن این آتش خواهیم بود و شاید قهرمانی این فصل آرزوی دست نیافتنی تبریزیها شود و لیگ شانزدهم هم برای هواداران تراکتورسازی دقیقاً مثل سالهای اخیر و با حسرت به پایان برسد. تراکتورسازی چیزی برای قهرمانی کم ندارد، مگر اینکه باز هم همین حاشیهها، آن را از پا در بیاورد.
ایران ورزشی
نظرات کاربران