در این تیم اما هنوز معادله‌های حل‌نشده‌ای وجود دارند که ممکن است برای سرمربی جوان آبی‌ها دردسرساز باشند. یکی از جدی‌ترین دغدغه‌های علی‌منصور برای ترکیب تیمش، بختیار رحمانی است. مهره‌ای فانتزی که قرار بود صید درشت تابستانی استقلال باشد اما در یک سوم ابتدایی لیگ شانزدهم، ناامیدکننده ظاهر شده و بعد از نمایش‌های ناامیدکننده و اعتراض‎ها و حواشی دوخته شده به این نمایش‌ها، شاید تبدیل به یک شکست تجاری برای استقلال شود.
کاپیتان سابق فولاد، اولین ستاره‌ای نیست که با انتظارات فراوان هوادارهای تیم تازه روبه‌رو می‌شود و در ماموریت پاسخ دادن به این انتظارها ناکام می‌ماند. در تاریخ فوتبال، مهره‌های زیادی با چنین شرایطی روبه‌رو بوده‌اند. فرناندو تورس چند سال قبل در یکی از پرهزینه‌ترین نقل و انتقالات فوتبال اروپا به باشگاه چلسی رفت اما در این تیم به جز از دست دادن موقعیت روبه‌روی دروازه خالی، هیچ هنر دیگری از خودش نشان نداد. در همین سال‌ها، این اتفاق برای بازیکن‌های دیگری نیز به وقوع پیوست. اندرو کارول با یک قرارداد نجومی به لیورپول رفت اما هرگز نتوانست یک مهره کارآمد برای قرمزهای آنفیلد باشد و کوین دی‌بروینه که به عنوان یک پدیده به چلسی رفته بود، ژوزه مورینیو را ناامید کرد. همه این مهره‌ها اما یک وجه مشترک داشتند. آنها تصمیم گرفتند به شرایطی برگردند که در آن تبدیل به ستاره شده بودند. تورس در آتلتی خوش درخشید، دی‌بروینه به آلمان برگشت و در ولفسبورگ احیا شد، کارول هم به وستهم پیوست و توانست یک ستاره تمام عیار برای این تیم باشد. گزینه بازگشت به فولاد نیز شاید در پایان فصل، موردتوجه بختیار رحمانی قرار بگیرد. حالا دیگر باشگاه‌های ثروتمند برای امضای قرارداد با او صف نمی‌کشند و خبری از پیشنهادهای خارجی نیست و به نظر می‌رسد رحمانی برای احیا شدن، به لباس قرمز فولاد نیاز داشته باشد.
بختیار یکی از 23 بازیکن تیم ملی در جام جهانی برزیل بود و کی‌روش علاقه زیادی به سبک بازی او داشت. او به گفته خودش حاضر بود برای پوشیدن لباس تیم ملی حتی «زمین را گاز بزند». حالا اما دیگر این اشتیاق و هیجان در ساق‌های سرباز سابق تراکتورسازی دیده نمی‌شود. او که زمانی توسط اسکوچیچ بهترین بازیکن فوتبال ایران نامیده می‌شد، با ادامه روند این روزها ناچار خواهد شد همه چیز را از نقطه صفر شروع کند.

ایران ورزشی